Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 20.12.2010r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy min. w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych dnia 17.02.2011r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego B. K. Na rozprawie w dniu 21.04.2011r. pełnomocnik złożył "pismo procesowe skarżącego" z dnia 20.04.2011r. zawierające m.in. wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych oraz wniosek o zwrot kwoty 44 zł., którą uiszczono tytułem wydania kopii dokumentów z akt. Pełnomocnik oświadczył jednocześnie, że kosztów pomocy prawnej nie opłacono. Wniosek w tym zakresie pełnomocnik zgłosił również na rozprawie.
Przedmiotowa sprawa została zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28.04.2011r.
Dnia 02.12.2011r. do tut. Sądu wpłynął wniosek radcy prawnego o wydanie postanowienia w przedmiocie kosztów zastępstwa prawnego, które nie zostały opłacone, podtrzymujący wcześniej zgłoszone wnioski.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (§ 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu).
W niniejszej sprawie wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją i brał czynny udział w postępowaniu I instancyjnym. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne. Orzekający nie uwzględnił jednak wniosku pełnomocnika w części dotyczącej zwrotu kwoty 44 zł. uiszczonej za kopie dokumentów z akt. Należy bowiem podkreślić, iż wydatki tego typu są związane z indywidualnym sposobem przygotowywania się i prowadzenia sprawy przez radcę prawnego. Nie mają natomiast charakteru "niezbędnego" w rozumieniu § 15 pkt.
2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1349 z p. zm.)
W związku z tym, orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie 240 zł. na podstawie § 14 ust. 2 pkt.
1) lit. c w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.).