Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 października 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 400/14 Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 grudnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług.
Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 400/14 referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie dla skarżącego doradcy podatkowego, którego wyznaczy Krajowa Rada Doradców Podatkowych.
Wnioskiem z dnia 6 lutego 2015 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 października 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 400/14, dołączając do wniosku skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Przepis art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Zgodnie natomiast z art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona tylko przez profesjonalnego pełnomocnika.
Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w kontekście powyższego uregulowania zauważyć trzeba, że jakkolwiek wystąpienie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika złożony w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej nie wpływa na bieg tego terminu, to okoliczność ta może stanowić jedną z podstaw uzasadniających złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka prawnego (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, wyd. 5, Warszawa 2012, s. 479-480). Wyznaczenie pełnomocnika z urzędu nie oznacza bowiem możliwości podjęcia przez niego natychmiastowego działania w imieniu strony. Dlatego przy ocenie, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, istotne jest ustalenie, kiedy pełnomocnik miał realną możliwość jego sporządzenia.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 211/12, czy też z dnia 12 maja 2012 r., sygn. akt II GZ 243/11 dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest dzień, w którym pełnomocnik ustanowiony w trybie art. 244 p.p.s.a. miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie.
Odnosząc powyższe uwagi do przedmiotowej sprawy wskazać należy, że jak wynika z treści wniosku o przywrócenie terminu, ustanowiony w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego tj. doradca podatkowy T. B. dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w przedmiotowej sprawie w dniu 30 stycznia 2015r., kiedy to zostało mu doręczone zarządzenie Przewodniczącej Krajowej Rady Doradców Podatkowych w K.. W tym dniu ustała zatem przyczyna uchybienia terminu, o której mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną został złożony przez pełnomocnika osobiście w dniu 6 lutego 2015 r. (data nadanie przesyłki w urzędzie pocztowym), a zatem przed upływem 7 dni od dnia otrzymania przez pełnomocnika zawiadomienia o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego J. N..
W tym stanie rzeczy należało uznać, że pełnomocnik uprawdopodobnił brak winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Przed otrzymaniem pisma informującego go o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu nie miał bowiem obiektywnej możliwości zapoznania się ze sprawą ani szansy złożenia w imieniu skarżącego skargi kasacyjnej. Skarżący zaś nie mógł uczynić tego osobiście z uwagi na obowiązek dochowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy wniesieniu skargi kasacyjnej (art.175 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.