Uzasadnienie
R. M. złożył skargę na czynności Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. wyrażone w piśmie z dnia 25.03.2020r., skierowanym do R. M. w ramach prowadzonego postępowania odwoławczego nr [...], zarzucając, iż pismo dotyczy doręczenia pism za pośrednictwem poczty tradycyjnej pomimo wniosku podatnika w przedmiocie wyboru doręczenia za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zaskarżone czynności Naczelnika Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w K. nie mieszczą się w katalogu aktów lub bezczynności określonych art. 3 § l p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270.) zwanej dalej "p.p.s.a.", określających kiedy sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznawania sprawy.
Zgodnie z jego treścią sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei w myśl § 2 art. 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne,
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu,
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. póz. 1257 oraz z 2018 r. póz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. póz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale l ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. póz. 508,650, 723,1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających,
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a,
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że czynności polegające na doręczaniu stronie korespondencji nie mieszczą się w katalogu aktów prawnych i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Doręczenie stronie postępowania korespondencji nie dokonuje się ani w formie decyzji ani postanowienia, jak również nie są to czynności z zakresu administracji publicznej, których przedmiotem byłyby uprawnienia lub obowiązki wynikające z przepisów prawa. Doręczanie korespondencji przez organ w toku prowadzonego postępowania jest jedynie czynnością techniczną, która ma umożliwić udzielanie odpowiedzi na wezwania, czy zapoznanie się ze stanowiskiem organu.
Wniesiona przez R. M. skarga na czynności organu w przedmiocie doręczania korespondencji podlega odrzuceniu, gdyż nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne. Również pismo organu, którego numer powołany został w skardze nie stanowi aktu administracyjnego podlegającemu zaskarżeniu. W piśmie tym, stanowiącym informację o zmianie numeru, pod którym prowadzone jest postępowanie oraz wyjaśniające skarżącemu zasady doręczeń nie zawarto pouczenia o uprawnieniu do złożenia skargi.
Mając powyższe na uwadze sąd odrzucił skargę w oparciu o art. 58 § l pkt l p.p.s.a.