Uzasadnienie
W niniejszej sprawie w piśmie złożonym do Sądu, za pośrednictwem skarżonego organu w dniu 4 lipca 2012r., skarżący wniósł skargę, w której ponowił swoją skargę z dnia 8 kwietnia 2020r. na czynności Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. polegające na doręczaniu pism w postępowaniu podatkowym nr [...] za pośrednictwem poczty tradycyjnej pomimo wniosku podatnika w przedmiocie wyboru doręczenia za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2020r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę R. M. na powyższe czynności. Sprawy te są tożsame.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Analiza żądania skargi z dnia 4 lipca 2020r. prowadzi do wniosku, że skarga obejmuje kwestie objęte treścią skargi złożonej 8 kwietnia 2020r. Zachodzi w tym względzie tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa skarg.
Z chwilą wniesienia skargi następuje wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Z tą chwilą powstaje nowy stosunek procesowy łączący z jednej strony - skarżącego i organ administracji publicznej, a z drugiej - każdy z tych podmiotów z sądem administracyjnym. W związku z tym skoro sprawa objęta skargą z dnia 4 kwietnia 2020r. została wszczęta wcześniej i już rozstrzygnięta w/w postanowieniem z dnia 5 czerwca 2020r., to takie wcześniejsze zawiśnięcie przed sądem sprawy stwarza stan sprawy w toku (lis pendens) w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami co do spraw, w których skarga została już wniesiona. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy o p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.