Uzasadnienie
A. R. pismem z dnia 4 maja 2016 roku zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Stosownie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 maja 2016 roku skarżącemu został przesłany formularz wniosku "PPF" celem jego wypełnienia oraz odesłania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wyznaczonym terminie A.R., zamiast formularza "PPF", przesłał "oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania", stanowiące załącznik do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 lutego 2014 roku (poz. 366), stosowane przed sądami powszechnymi. Zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2016r. referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania z racji nie złożenia go na wymaganym przepisami formularzu, a po wniesionym sprzeciwie Sąd postanowieniem z dnia 19 września 2016r. utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sadowego z dnia 23 czerwca 2016r.
Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 października 2016r. Pismem nadanym w dniu 17 października 2016r. A.R. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu z uwagi na to, że przed pozostawieniem wniosku bez rozpoznania winien zostać wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez jego złożenie na urzędowym formularzu.
Sąd zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), oznaczanej w skrócie "p.p.s.a." uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. I SAB/Wa 78/05 Lex nr 192260). A zatem brak winy wyłączają okoliczności powodujące obiektywną i niezależną od strony niemożność zachowania terminu np. przerwa w komunikacji, nagła choroba strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.
Podana we wniosku okoliczność braku wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez jego złożenie na urzędowym formularzu nie może wyłączyć braku winy w niezachowaniu terminu, ponieważ zgodnie z treścią art. 257 p.p.s.a. wezwanie takie stosuje się jedynie w sytuacji, gdy wniosek złożony został na stosownym urzędowym formularzu. Kiedy natomiast pomimo stosownego pouczenia, co miało miejsce w niniejszej sprawie, o konieczności złożenia wniosku na określonym formularzu, wnioskodawca nie składa wypełnionego stosownego formularza, zachodzą podstawy do pozostawienia wniosku bez rozpoznania bez konieczności wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku. Uwzględnienie zatem wskazanej we wniosku okoliczności prowadziłoby do uprzywilejowania skarżącego w sprawie i możliwości nieuzasadnionego przedłużania sobie terminów dokonania czynności procesowych.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 ustawy o p.p.s.a.