Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił zmiany postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 maja 2015r., o oddaleniu wniosku skarżącego L.N. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 kwietnia 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 854 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pomimo skutecznego doręczenia wezwania w dniu 25 kwietnia 2016r., należny wpis nie został uiszczony. W terminie do uiszczenia wpisu skarżący złożył natomiast kolejny wniosek o rozłożenie kwoty należnego wpisu na 5 równych rat lub całkowite zwolnienie z opłaty z uwagi na bardzo trudną sytuację finansową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
W sprawie niniejszej skarżący w dniu 25 kwietnia 2016r. otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. Pomimo upływu wyznaczonego terminu nie uiścił jednak należnego wpisu.
Podkreślenia przy tym wymaga, że złożony przez skarżącego ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zapobiegł skutkom nieuiszczenia wpisu, w szczególności nie przerwał terminu do uiszczenia wpisu. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy wniesiony on został po merytorycznie i prawomocnie rozstrzygniętym uprzednim wniosku w tym przedmiocie. Ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 21 kwietnia 1999 r., sygn. I CKN 1461/98, publ. OSNC 1999, nr 11, poz. 196; z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. I CKN 1064/97, publ. OSNC 1999, nr 9, poz. 153; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt II FSK 649/06; z dnia 3 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 53/09).
Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.