Uzasadnienie
We wniesionej do tut. Sądu skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 23 lutego 2012r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn, E. P. zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61§3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej-p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przesłanką niezbędną przyznania ochrony tymczasowej jest także możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Wstrzymanie wykonania jest bowiem bezprzedmiotowe, gdy decyzja nie podlega w ogóle wykonaniu. Powyższe stanowisko jest prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który podkreślił, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (post. z 23 października 2008r. o sygn. akt: II OZ 1075/08 post. z 20 listopada 2008r. sygn. akt: II GZ 293/08, post. z 25 marca 2009r. sygn. akt: II GZ 59/09).
Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy z kolei rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004r., s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja odmawiająca umorzenia zaległości podatkowych w podatku od spadków i darowizn. Należy podkreślić, że decyzja ta nie nałożyła na skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jej zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia jednocześnie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie nie został w żaden sposób uzasadniony. Już tylko ta okoliczność powoduje, że uwzględnienie wniosku strony jest niemożliwe, skoro powołany wyżej przepis wymaga stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś to na wnioskującym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia powyższych okoliczności.
Wobec powyższego przedmiotowy wniosek strony skarżącej należało oddalić jako bezzasadny w świetle art. 61§3 w zw z art. 160p.p.s.a.