Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 marca 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 175 § 1 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") - odrzucił skargę kasacyjną M. J..
Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 marca 2018r.
Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 5 kwietnia 2018r. skarżący wniósł od ww. postanowienia z dnia 14 marca 2018r. osobiście sporządzone zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7, § 2 i § 4 p.p.s.a. na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego odrzucające skargę kasacyjną przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Zażalenie to powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. gdy skargę (odpowiednio zażalenie) sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez jedną z osób wymienionych w art. 194 § 4 p.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 3 lutego 2006r., sygn. akt I OZ 79/06). Zgodnie, bowiem z treścią art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei w myśl art. 178 p.p.s.a. sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie skarżący nie będąc do tego uprawniony, wniósł zażalenie osobiście, a nie za pośrednictwem ustanowionego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Tym samym nie mógł skutecznie osobiście sporządzić zażalenia od postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną. Zażalenie sporządzone osobiście przez skarżącego, niebędącego jednym z podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a. podlegało zatem odrzuceniu, jako niedopuszczalne. W kontekście powyższego, podkreślić należy, że skarżący został prawidłowo pouczony o wymogu sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, obowiązku tego jednak, mimo pouczenia – nie dopełnił.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 194 § 4 w zw. z art. 197 § 2 i art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.