Uzasadnienie
W dniu 19.01.2018r. WSA w Krakowie oddalił skargę w przedmiotowej sprawie.
Dnia 18.05.2018r. Starszy Referendarz Sądowy WSA w Krakowie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie Sekretarz Rady OIRP w K., dnia 19.06.2018r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A. F..
W dniu 07.08.2018r. wpłynął wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, zawierający oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Do wniosku została dołączona " opinia w sprawie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego wyroku WSA w Krakowie z dnia 19.01.2018r., sygn. akt I SA/Kr 553/17", która została stronie doręczona.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz.1369 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Pełnomocnik strony skarżącej sporządził opinię o baraku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
Orzekający przyznał więc pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 180 zł, na podstawie w § 21 ust. 1 pkt 2) lit. b. w zw. § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c. oraz w zw. z § 4 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U.2016 poz. 1715).
Wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług, z dnia 11 marca 2004 r. (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1221 z p. zm.) w zw. z § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 41,40 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i 2, pkt 8), ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 z p. zm.).