Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek K.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 30.12.2013r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008r.
Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach" oraz nadesłanych dokumentów K. D. ur. w 1957r. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną B.D. ur. w 1962r.oraz synem J.D. ur. w 2001r.
Wnioskodawca jest osobą schorowaną i cierpi m.in. na chorobę niedokrwienną serca, przewlekłą niewydolność krążenia, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę typu 2, dnę moczanową. Otrzymuje rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w wysokości 324,07 zł., miesięcznie, netto.
B.D. jest bezrobotna, bez prawa do zasiłku. Otrzymuje ona zasiłek rodzinny z MOPS w wysokości 106 zł. oraz alimenty wysokości 398,33 zł.
Strona skarżąca jest właścicielem domu jednorodzinnego o pow. 119 m2 i działki na której on stoi, nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości pow. 3000 euro.
Zdaniem orzekającego wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja prawa pomocy stanowi jedną z gwarancji realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Umożliwia ona dostęp do sądu podmiotom, które nie są w stanie samodzielnie pokryć kosztów związanych z prowadzeniem postępowania sądowego.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym ma też charakter wyjątkowy. Stosowane jest wobec osób o bardzo trudnej sytuacji materialnej. Stanowi odstępstwo zarówno od ogólnej zasady przewidzianej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.) zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie jak i od konstytucyjnego obowiązku ponoszenia danin publicznych wynikającego z art. 84 Konstytucji RP. Instytucja ta stanowi jednocześnie formę dofinansowania strony skarżącej z budżetu państwa, przez co stosowanie jej powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, w zakresie całkowitym przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246§1 pkt 1 i 2 w/w ustawy).
Przedstawiona przez stronę skarżącą sytuacja uzasadnia zarówno zwolnienie jej od kosztów sądowych jak i ustanowienie dla niej adwokata w przedmiotowej sprawie. Łączny dochód trzyosobowej rodziny na poziomie 828,40 zł., miesięcznie, uniemożliwia poczynienie jakichkolwiek oszczędności na wydatki związane z postępowaniem sądowoadministracyjnym. Wnioskodawca nie posiada też żadnych zasobów finansowych, które mógłby wykorzystać na pokrycie w/w wydatków. Jego zły stan zdrowia, potwierdzony dokumentacją lekarską nie daje mu natomiast szans na zdobycie pieniędzy w wyniku pracy zarobkowej. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest więc uzasadnione.
W związku z tym, na podstawie art. 244§1, art. 245§2, art. 246§1 pkt.
- 1) w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz.U. z 2012r., poz.270 z p. zm.) orzeczono jak w sentencji.