Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2014 r. tut. Sąd odrzucił skargę K.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 grudnia 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008r.
Po doręczeniu skarżącemu odpisu tego postanowienia w dniu 1 lipca 2014r. w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej wystąpił on (pismo nadane w dniu 7 lipca 2014r.) o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej oraz zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2014 r. Referendarz sądowy WSA w Krakowie zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dlań adwokata.
Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2014 r. Okręgowa rada Adwokacka w Krakowie wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu.
W dniu 11 września 2014 r. wyznaczony dla skarżącego pełnomocnik nadał w Urzędzie Pocztowym przesyłkę zawierającą wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a następnie 26 września 2014r. jeszcze samą skargę kasacyjną od opisanego wyżej postanowienia WSA w Krakowie z dnia 17 czerwca 2014 r.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego wskazał, że zarządzenie ORA zostało mu doręczone w dniu 4 września 2014r., a z aktami sprawy zapoznał się 10 września 2014r.W ocenie pełnomocnika obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca skarżącemu wniesienie skargi kasacyjnej ustała dopiero po ustanowieniu pełnomocnika z urzędu, tj. w istocie po powzięciu przez tego ostatniego informacji, że jest ustanowiony do działania w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić ponadto okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).
Do warunków przywrócenia terminu należą zatem dokonanie spóźnionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.), złożenie wniosku w terminie 7 dni od ustania przyczyny spóźnienia (art. 87 § 1 p.p.s.a.) oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 i art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Należy również wskazać, że zgodnie z art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona tylko przez profesjonalnego pełnomocnika.
Rozpoznając wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w kontekście powyższego uregulowania zauważyć trzeba, że jakkolwiek wystąpienie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika złożony w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej nie wpływa na bieg tego terminu, to okoliczność ta może stanowić jedną z podstaw uzasadniających złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka prawnego (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, wyd. 5, Warszawa 2012, s. 479-480). Wyznaczenie pełnomocnika z urzędu nie oznacza bowiem możliwości podjęcia przez niego natychmiastowego działania w imieniu strony. Dlatego przy ocenie, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, istotne jest ustalenie, kiedy pełnomocnik miał realną możliwość jego sporządzenia.
Możliwość ta wyznacza zatem czas ustania przyczyny uchybienia terminowi. W tej kwestii Sąd podziela utrwalony już w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i wskazywany przez pełnomocnika skarżącej pogląd, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest dzień, w którym pełnomocnik ustanowiony w trybie art. 244 p.p.s.a. miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienia NSA: z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 211/12; z dnia 12 maja 2012 r., sygn. akt II GZ 243/11 oraz z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 612/12, zamieszczone na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnotować również trzeba, że Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że art. 87 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć w ten sposób, że – w sytuacji niedochowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a., na skutek wystąpienia o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego – przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma możliwość sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, jest zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji RP (por. wyrok TK z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt SK 17/12, LEX nr 1354495).
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy wskazać należy, że pełnomocnik skarżącego dopiero w dniu 4 września 2014 r., z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej, powziął wiadomość o ustanowieniu jej pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie. Ponadto, pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy w dniu 11 września 2014 r., przy czym w dniu 11 września 2014 r. nadał w Urzędzie Pocztowym przesyłkę zawierającą wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a następnie 26 września 2014r. jeszcze samą skargę kasacyjną od opisanego wyżej postanowienia WSA w Krakowie z dnia 17 czerwca 2014 r., tzn. dokonał tych czynności przed upływem 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie.
Z powyższego wynika, iż zachowany został termin przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a., a jednocześnie uprawdopodobniony został brak winy pełnomocnika w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, albowiem przed otrzymaniem pisma o wyznaczeniu jej do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie nie mogła podejmować w niej żadnych czynności. Równocześnie została dokonana czynność objęta wnioskiem o przywrócenie terminu, tj. wniesiono skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 17 czerwca 2014 r.
Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia.