Uzasadnienie
F. Sp. z o.o. w K. zakwestionowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 18 listopada 2019r., nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżek podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do kwietnia 2015r. oraz od czerwca do lipca 2015r.
W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego tut. Sądu z dnia 28 stycznia 2020r., pismem z dnia 10 lutego 2020r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do przedłożenia odpisu KRS ww. Spółki, na okoliczność wykazania osób uprawnionych do reprezentacji podmiotu - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 3 marca 2020r. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi, upłynął z dniem 10 marca 2020r., jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia, ww. brak formalny skargi nie został usunięty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Art. 49 § 4 stanowi, że czynności, o których mowa w § 1 i 2, może wykonywać referendarz sądowy. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Zgodnie z art. 28 osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
Z treści art. 29 p.p.s.a. wynika natomiast, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Niedołączenie dokumentu, o którym mowa w art. 29 p.p.s.a. należy traktować, jako brak formalny pisma. Podkreślić bowiem należy, że to na stronie, stosownie do treści art. 29 p.p.s.a., spoczywa obowiązek wykazania nie tylko umocowania do działania w imieniu Spółki konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego, ale i sposobu jej reprezentacji w przypadku zarządu wieloosobowego. Zatem Sądnie miał obowiązku poszukiwać takich informacji we własnym zakresie, dlatego też wezwano pełnomocnika strony skarżącej, w trybie art. 49 p.p.s.a., do usunięcia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, w niniejszej sprawie w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego tut. Sądu z dnia 28 stycznia 2020r., pismem z dnia 10 lutego 2020r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do przedłożenia odpisu KRS ww. Spółki, na okoliczność wykazania osób uprawnionych do reprezentacji podmiotu - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 3 marca 2020r., w konsekwencji termin do uzupełnienia braku formalnego skargi, upłynął z dniem 10 marca 2020r., jednak ww. brak formalny skargi nie został usunięty.
W kontekście powyższych okoliczności faktycznych, należy także wskazać na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2019r., sygn. akt I FZ 155/19, w którym odniesiono się m.in. do kwestii samodzielnego zweryfikowania przez sąd KRS-u spółki, stwierdzając, że: "w świetle art. 28 § 1 w zw. z art. 29 p.p.s.a., osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych powinny wykazać to prawo stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem tym w przypadku spółki prawa handlowego jest, co do zasady odpis z rejestru przedsiębiorców KRS, czyli dokument, o przedstawienie którego została wezwana skarżąca. Zaniechanie w tym zakresie stanowi brak formalny skargi, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a w sytuacji, gdy strona nie uczyni zadość wezwaniu w ww. zakresie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powyższego stanowiska nie zmienia okoliczność, że zgodnie z art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2018r. poz. 986 ze zm.) pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, tj. odpisów, wyciągów i zaświadczeń oraz udzielanych informacji z Rejestru.
Należy bowiem wskazać, że obowiązek wykazania umocowania spoczywa na stronie skarżącej, a rolą Sądu nie jest wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym (por. postanowienia NSA: z dnia 9 maja 2018r., II GZ 156/18; z dnia 23 października 2015r., II OSK 2456/15)".
Podobny pogląd wyraził NSA w postanowieniu z dnia 17 kwietnia 2014r., sygn. akt II FSK 654/14. Sąd stwierdził bowiem, że: "(...) nieuzupełnienie braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie i niewykazanie dokumentem umocowania do działania w imieniu Spółki jest przyczynkiem do zastosowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi. Powyższej wykładni wskazanych przepisów w odniesieniu do dokumentu, mającego wykazać umocowanie do działania w imieniu podmiotu wpisanego do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nie zmienia również treść art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym.
Nie można bowiem podzielić poglądu pełnomocnika skarżącej Spółki, że możliwość samodzielnego pobrania przez Sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru, czyni wezwanie do uzupełnienia braku w postaci odpisu z KRS zbędnym, co w konsekwencji powoduje niemożność odrzucenia skargi z powodu niewywiązania się z tego obowiązku. Podkreślić bowiem należy, że to na stronie, stosownie do treści art. 29 p.p.s.a., spoczywa obowiązek wykazania nie tylko umocowania do działania w imieniu Spółki konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego, ale i sposobu jej reprezentacji w przypadku zarządu wieloosobowego.
Zatem Sąd (...) nie miał obowiązku poszukiwać takich informacji we własnym zakresie" (por. postanowienia NSA: z dnia 3 września 2013r., sygn. akt I FSK 650/13; z dnia 13 listopada 2013r., sygn. akt II OSK 2737/13).
Sąd w pełni podziela pogląd zaprezentowany w powyższych orzeczeniach i stwierdza, że w analizowanej sytuacji należy uznać, że pełnomocnik strony skarżącej nie przedłożył odpisu KRS ww. Spółki, na okoliczność wykazania osób uprawnionych do reprezentacji podmiotu w wymaganym terminie.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 28 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 29 p.p.s.a w zw. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.