Uzasadnienie
P. J. wniósł [...] kwietnia 2007r. (data nadania w urzędzie pocztowym) za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001r.
Niezależnie od zarzutów dotyczących zaskarżonej decyzji, Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi, motywując swój wniosek tym, że ze względu na wysokość określonej zaległości podatkowej zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i niemożliwych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższego wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Żadna z tych przesłanek w niniejszej sprawie nie została przez Skarżącego wykazana. Skarżący nie wskazał, aby na skutek niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym, jak wynika z orzecznictwa sądowego trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA z dnia 3 sierpnia 2006r. sygn. akt II SA/Bk 352/06).
Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Skoro więc strona we wniosku nie wskazała stosownych okoliczności mających przemawiać za spełnieniem którejś z dwóch przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, należało uznać, że wniosek ten nie zasługiwał na uwzględnienie.
Samo stwierdzenie Skarżącego, że ze względu na wysokość określonej zaległości podatkowej zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i niemożliwych do odwrócenia skutków, należy uznać za nie wystarczające do przesądzenia, iż Skarżący wypełnia przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Nie sposób bowiem na podstawie samego stwierdzenia wnioskującego ocenić czy przesłanki takie zachodzą. Stwierdzenie to nie zostało poparte żadnymi konkretnymi argumentami ani stosownymi dokumentami. Co zaś warte podkreślenia uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04. (por.: B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka - Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168).
Sama dolegliwość spowodowana koniecznością zapłaty należności podatkowych wynikających z zaskarżonych decyzji, nie może być utożsamiana z istnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez wykonanie decyzji.
Skoro więc we wniosku nie wykazano powyższych fatycznych przesłanek, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uznać za niezasadne, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.