Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 marca 2014 r. R. G. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie nr [...] Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 marca 2014 r., w przedmiocie zawieszenia postępowania wznowieniowego.
Postanowieniem nr [...]z dnia 23 maja 2014 r., Dyrektor Izby Skarbowej uwzględniając ww. skargę w całości uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, jak również umorzył postępowanie w przedmiocie zawieszenia postępowania wznowieniowego. Organ stwierdził ponadto, że jego działanie nie miało miejsca bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Sąd stwierdza, że postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 maja 2014 r. zostało wydane w sposób odpowiadający celom instytucji autokontroli, w szczególności, że uchyla one w całości zaskarżone rozstrzygnięcie. Rozstrzygnięcie to zawierało również stanowisko organu w przedmiocie charakteru wad zaskarżonego postanowienia. Zatem z uwagi na powyższe należało uznać postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie za bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z dnia 6 września 2006 r., sygn. akt I OSK 1168/05).
Z tych przyczyn Sąd postanowił o umorzeniu postępowania na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono z kolei na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.