Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 67/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu skargi kasacyjnej złożonej przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. złożonej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sprawy ze skargi R. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2013 r. odrzucił skargę kasacyjną.
W sentencji postanowienia przytoczono niepełną nazwę skarżącego kasacyjnie organu, wpisując "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej" zamiast "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.". Ponadto w sentencji postanowienia orzeczono o zwrocie "skarżącemu" kwoty uiszczonej tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. Sformułowanie to jest oczywistą omyłką, ponieważ z treści zarówno sentencji jak i uzasadnienia postanowienia jednoznacznie wynika, że skarżącym kasacyjnie był organ, tj. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K., i że to jemu należy zwrócić kwotę uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. Jak wskazuje się w literaturze, oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia (por. T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016). Z tego też powodu postanowiono sprostować oczywistą omyłkę w ten sposób, że w miejsce słów "zwrócić skarżącemu" wpisać słowa "zwrócić Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w K.".
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej - p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku. Nadto sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem. Można go dokonać w każdym czasie, także po uprawomocnieniu się wyroku. Nie ma bowiem wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia (art. 159 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. postanowił sprostować sentencję postanowienia i orzec jak w sentencji.