Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 05.06.2009r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Izby Radców dnia 17.06.2009r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego W. R..
J. M. udzieliła odpowiedniego pełnomocnictwa w/w radcy prawnemu.
Przedmiotowa sprawa została zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 09.09.2009r. oddalającym skargę.
Dnia 10.09.2009r. radca prawny W. R. złożył "wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu" wraz z oświadczeniem, iż należne opłaty nie zostały zapłacone przez stronę skarżącą w całości lub w części. Dnia 05.11.2009r. wpłynął natomiast wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu a polegającej na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Do wniosku radca prawny dołączył w/w opinię oraz odpowiednie oświadczenie, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p.zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. (§ 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu)
W przedmiotowej sprawie radca prawny W. R. reprezentował stronę w postępowaniu I instancyjnym poprzez swojego pełnomocnika substytucyjnego adwokata S. W., sporządził też opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym, orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie 240 zł. na podstawie § 14 ust. 2 pkt.
- 1) lit. c oraz w kwocie 120 zł. na podstawie § 14 ust. 2 pkt.
- 2) lit. b w zw. z § 14 ust. 2 pkt.
- 1) lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1349 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku łącznie 79,2 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p.zm.)