Uzasadnienie
Postanowieniem z 26 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie utrzymał w mocy postanowienie Referendarza Sądowego z 18 maja 2017 r. umarzające postępowanie w przedmiocie zwolnienia strony skarżącej od kosztów sądowych.
W dniu 10 kwietnia 2018 r. strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z 26 lutego 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu, gdyż jego wniesienie jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:
- 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania;
- 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
- 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
- 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia;
- 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
- 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
- 8) odrzucenie zażalenia;
- 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
- 10) ukaranie grzywną.
Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie w brzmieniu nadanym nowelizacją, która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r., nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego (art. 260 p.p.s.a.). Orzeczenie to zatem kończy merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W wyniku wniesionego sprzeciwu, wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, a zatem działa jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że wniesione przez stronę skarżącą zażalenie na postanowienie Sądu utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Również błędne pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia (zażaleniu) nie oznacza, że środek ów może podlegać merytorycznemu rozpoznaniu.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia