Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek T.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, w sprawie skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 27.02.2009r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące: listopad 2002r. i październik 2003r. wraz z odsetkami oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. wraz z odsetkami.
Jak wynika z uzasadnienia tego wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach" oraz akt sprawy; T. W. jest po rozwodzie i prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Zatrudniony jest na ¼ etatu i uzyskuje z tego tytułu wynagrodzenie w wysokości 319 zł. miesięcznie. Zamieszkuje nieodpłatnie w domu swojej matki, która pomaga mu w płaceniu alimentów na czwórkę dzieci. Łączna kwota zobowiązań alimentacyjnych wynosi 1150 zł. i pomoc ta nie jest w pełni wystarczająca. W związku z tym prowadzone jest w stosunku do T. W. postępowanie egzekucyjne.
Strona skarżąca nie posiada oszczędności, jest współwłaścicielem w 1/8 części drogi dojazdowej do domu mieszkalnego.
Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem Sądu na uwzględnienie.
Instytucja przyznania prawa pomocy zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.) przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Sytuacja T. W. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez niego kosztów fachowego pełnomocnika.
Do niedawna był bez pracy. Obecnie zatrudniony jest na ¼ etatu z niewysokim wynagrodzeniem. Mimo pomocy finansowej matki nie jest w stanie wywiązywać się z ciążących na nim obowiązków alimentacyjnych. Nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Stąd też konieczność opłacenia pełnomocnika przez T. W., w takich okolicznościach, spowodowałaby pogorszenie warunków bytowych strony skarżącej a wręcz uniemożliwiłaby realizację jej podstawowych potrzeb życiowych. Nie można natomiast ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości.
Biorąc powyższe pod uwagę orzekający przychylił się do wniosku T. W. o ustanowienie radcy prawnego.
W związku z tym, na podstawie art. 244§1, art. 245§3, art. 246§1 pkt. 2) w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270z p. zm.) orzeczono jak w sentencji.