Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., P. S. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, iż wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód stanowi emerytura w wysokości 1.000,87 zł (nr świadczenia [...]). W skład majątku P. S. wchodzi dom drewniany usytuowany na działce wielkości 5 arów 57 m˛, zajęty przez Urząd Skarbowy w N. S. na poczet podatku. Skarżący nie dysponuje zasobami pieniężnymi, papierami wartościowymi, ani cennymi przedmiotami o wartości powyżej 5.000 zł. Posiada zaległości podatkowe, których wysokość wraz z odsetkami wynosi około 72 tys. zł. Zobowiązania i stałe wydatki wnioskodawcy wynoszą około 300 zł miesięcznie. Skarżący spłaca też ratę zobowiązania podatkowego w wysokości 300 zł.
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:
Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego.
W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienia na jego rzecz pełnomocnika z urzędu. Instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Analizując sytuację finansową P. S. orzekający doszedł do przekonania, iż wykazał on, iż spełnia powyższe przesłanki. Skarżący dysponuje co prawda stałym dochodem z tytułu świadczenia emerytalnego w wysokości 1.000,87 zł, jednakże wydatki, które ponosi na konieczne utrzymanie i spłatę zobowiązań podatkowych pochłaniają całość uzyskiwanych w miesiącu środków. Wnioskodawca nie posiada oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. Dom, którego jest właścicielem został zajęty na poczet zaległości podatkowej, której wysokość wraz z odsetkami wynosi około 72 tys. zł.
Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania P. S. prawa pomocy w zakresie całkowitym, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.