Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargi W.K., Z. K.-J. i A. K.-J. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2011 r., z dnia 9 sierpnia 2012 r. nr [...] oraz [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego za lata 2011 i 2012, a także z dnia 9 sierpnia 2012 r. nr [...] oraz [...] w przedmiocie podatku leśnego za lata 2011 i 2012.
W pismach z dnia 15 kwietnia oraz 4 maja 2013 r. skarżący oraz uczestnik postępowania zwrócili się do Sądu o sprostowanie uzasadnienia tego wyroku w ten sposób, by na stronie 7 w wierszu 15 w miejsce nieprawidłowego oznaczenia numeru ewidencyjnego działki "1306/20" wpisać prawidłowy numer w brzmieniu: "1306/2".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), sąd może – na posiedzeniu niejawnym – sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia oraz w jego komparycji, jak i w uzasadnieniu orzeczenia (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt II OSK 631/12, LEX nr 1252132).
Należy podnieść, że omyłka prostowana przez Sąd musi mieć charakter oczywisty, tj. niewymagający dla swojego wykrycia dokładnej analizy akt postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w tym przypadku, bowiem prawidłowy numer ewidencyjny działki – tj. 1306/2 – widnieje zarówno w skardze, jak i w odpowiedzi na skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 marca 2012 r. nr [...], a w błędnej formie – tj. jako 1306/20 – został użyty jedynie w podlegającym sprostowaniu uzasadnieniu wyroku.
W tym stanie rzeczy, na zasadzie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.