Uzasadnienie
Pismem datowanym na 17 czerwca 2016 r. A.F. cofnął skargę wniesioną w przedmiotowej sprawie. Ponowne oświadczenie o cofnięciu skargi, złożył on w piśmie procesowym datowanym na 1 lipca 2016 r.
Z uwagi na to, że w obu ww. pismach jego autor wskazał jako swój adres ul. [...], który to adres, jak ustalił Sąd w oparciu o wcześniejsze relacje poczty nie istnieje, skarżący - w wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 12 lipca 2016 r. - został wezwany na adres podany w skardze tj. ul. [...], o wskazanie, w terminie 7 dni, czy pisma z dnia 17 czerwca 2016 r. oraz z dnia 1 lipca 2016 r. zatytułowane "Cofnięcie skargi", w których jako wnioskodawca występuje A.F. adres ul. [..] (który to adres nie istnieje), są autorstwa skarżącego - pod rygorem przyjęcia, że skarżący, jako autor przedmiotowych wniosków, cofa wniesioną przez siebie skargę z dnia 11 maja 2015 r. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 24 kwietnia 2015 r.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 lipca 2016 r.
W odpowiedzi skarżący w piśmie datowanym na 18 lipca 2016 r. wyjaśnił, że obecnie zamieszkuje pod adresem ul. G.,. Równocześnie skarżący zwrócił się o przesyłanie mu korespondencji z Sądu na dwa adresy tj. A.F. s. E. ul. [...] oraz A. F. s.A. [...]. Skarżący zaznaczył także m.in., że w całości podtrzymuje swój wniosek.
W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 20 lipca 2016 r. skarżący z uwagi na treść art. 46§2 p.p.s.a. oraz art.70 p.p.s.a., został poinformowany, że Sąd doręcza korespondencję dla stron postępowania sądowoadministracyjnego tylko na jeden wskazany przez stronę adres. W związku z powyższym skarżący został wezwany równocześnie do usunięcia, w terminie 7 dni, braków uniemożliwiających nadaniu w tym zakresie pismu dalszego biegu poprzez: 1. jednoznaczne określenie, czy podany w piśmie adres A.F. s. E., ul. G. jest adresem skarżącego dla doręczeń, czy też adresem osoby trzeciej;
2. wykazanie umocowania procesowego stosownie do przesłanek z art. 35 § 1 p.p.s.a. dla ewentualnego pełnomocnika skarżącego, jeżeli dalsza korespondencja sądowa do skarżącego miałaby być kierowana na adres osoby trzeciej;
3. wskazanie tylko jednego adresu (zamieszkania lub adresu dla doręczeń) dla pism kierowanych przez Sąd do skarżącego w przypadku nie posiadania przez niego pełnomocnictwa procesowego – a to wszystko pod rygorem przyjęcia, że właściwym adresem dla doręczeń dla skarżącego jest adres wskazany w treści skargi oraz nagłówku pisma z dnia 18 lipca 2016 r. tj. ul. [...].
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 1 sierpnia 2016 r.
W odpowiedzi udzielonej pismem datowanym na 2 sierpnia 2016 r. skarżący wskazał, aby wszelką korespondencję kierować na adres A.Z. F. s. E. zam. ul. [...]. Równocześnie podał m.in., że "pod adresem Z., ul. K. mieszka osoba o podobnym nazwisku i imieniu (A.F.), lecz nie jest to ta sama osoba".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 w skrócie p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi przejaw zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem postępowania. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jeżeli jednak sąd uzna, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Czynności mające na celu obejście prawa to takie czynności, które zawierają pozór zgodności z prawem. Ich treść nie zawiera elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywołują i które objęte są zamiarem stron, naruszają zakazy lub nakazy ustawowe (por. M. Safjan (w:) Kodeks cywilny. Komentarz, red. K. Pietrzykowski, t. 2, Warszawa 1998, s. 153).
Mając na uwadze, że skarżący, odpowiadając na wezwanie Sądu z dnia 12 lipca 2016 r. nie wskazał jednoznacznie, czy pisma z dnia 17 czerwca 2016 r. oraz z dnia 1 lipca 2016 r. zatytułowane "Cofnięcie skargi", są jego autorstwa – Sąd, zgodnie z rygorem zakreślonym w ww. wezwaniu przyjął, że to skarżący, czyli A.Z.F.zam. ul. [...], jest autorem tych pism.
Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, Sąd wobec skutecznego cofnięcia skargi, orzekł o umorzeniu postępowania sądowego w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Równocześnie wobec faktu, iż skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi przed dniem rozpoczęcia rozprawy wyznaczonej na 12 lipca 2016r. Sąd w drugim punkcie postanowienia stosownie do dyspozycji art. 232 § 1 pkt.1 p.p.s.a. orzekł o zwrocie na rzecz skarżącego kwoty 200 zł uiszczonej z tytułu wpisu od skargi.
W tym miejscu należy zauważyć, iż wpis w przedmiotowej sprawie został uiszczony za pośrednictwem przekazu pocztowego, w którym zleceniodawca został oznaczony literami "MD". Z uwagi na powyższe w wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 18 sierpnia 2016r. wezwano obok skarżącego także autorów prawomocnie odrzuconej w ramach niniejszej sprawy skargi z dnia 15 maja 2015r. do wykazania w terminie 7 dni czy uiszczony w sprawie za pośrednictwem przekazu wpis od skargi został przez nich uiszczony pod rygorem przyjęcia, iż wpłacającym był skarżący A.Z.F. zam. [..]. Wskazane wezwanie zostało wszystkim w/w osobom skutecznie doręczone w dniu 29 sierpnia 2016r., pomimo to żadna z nich w zakreślonym terminie nie zastosowała się do jego treści. Z uwagi na powyższe stosownie do zastosowanego rygoru należało przyjąć, iż uiszczony wpis dotyczył skargi z dnia 11 maja 2015r. wniesionej przez A.Z.F. zam. ul. [...].