Uzasadnienie
Decyzją Wójta Gminy Z. z 17 stycznia 2023 r. ustalono I.K. wysokość podatku rolnego na 2023 r. w kwocie 104 zł dla działki ewidencyjnej nr [...] sklasyfikowanej jako Rll o pow. 0,15 ha i Rllla o pow. 0,13 ha, razem 0,28 ha położonej w P. w Gminie Z. Po rozpatrzeniu odwołania Podatniczki, w którym zakwestionowała ona powierzchnię gruntu podlegającą opodatkowaniu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z 2 sierpnia 2023 r., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ zacytował szereg przepisów zawartych w ustawie z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2020 r., poz. 333 ze zm.), istotnych z punktu widzenia wydanego rozstrzygnięcia. Wskazał także, że podstawę wymiaru podatków, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2021 r., poz. 1990 ze zm.), dalej "p.g.k.", stanowią dane zawarte z ewidencji gruntów i budynków. Kolegium zaznaczyło, że organy podatkowe nie są uprawnione do weryfikowania klasyfikacji wskazanej w ewidencji oraz do dokonywania samodzielnych ustaleń w zakresie powierzchni gruntu lub jego przeznaczenia. Organ podał, że kwestionowanie danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków odbywa się w postępowaniu odrębnym od podatkowego – procedurę zmiany danych w ewidencji gruntów może wszcząć starosta wyłącznie na wniosek podatnika lub z urzędu.
Kolegium podało, że ze znajdującego się w aktach sprawy wypisu z ewidencji gruntów i budynków wynika, że przedmiotem opodatkowania w sprawie jest nieruchomość – działka nr [...] sklasyfikowana jako RII o pow. 0,15 ha oraz RIIIa o pow. 0,13 ha. Właścicielem przedmiotowej nieruchomości jest I.K.. Kwota podatku rolnego została ustalona: przez pomnożenie powierzchni gruntów – 0,28 ha z równowartością pieniężną 5q żyta (370,25 zł/ha). A zatem, w ocenie SKO w Krakowie, organ I instancji prawidłowo ustalił Podatniczce wysokość podatku rolnego na kwotę 104 zł.
W skierowanej do WSA w Krakowie skardze na decyzję SKO w Krakowie z 2 sierpnia 2023 r., Podatniczka – wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, ewentualnie stwierdzenie ich nieważności, jako wydanych z naruszenie przepisów prawa – zarzuciła, że powierzchnia działki została znacznie zaniżona, co poświadcza, że Skarżącej została bezprawnie odebrana jej własność. Strona powołała się na szereg dokumentów, z których wynika, że powierzchnia działki [...] (którą otrzymała od babci) wynosi 0,56 ha, a nie 0,28 ha. Dokumenty te poświadczają również stan posiadania nieruchomości na rzecz Skarżącej. Skarżąca podała, że przez szereg lat opłacała podatek od nieruchomości od całej powierzchni 5600 m2. Końcowo Strona podała, że liczy na całościową analizę wszystkich dokumentów znajdujących się w aktach sprawy i wydanie sprawiedliwego orzeczenia. Wniosła o przeprowadzenie rozprawy, przeprowadzenie wszystkich dowodów dostarczonych do akt sprawy oraz wezwanie jej na termin rozprawy i przesłuchanie w charakterze strony.
SKO w odpowiedzi na skargę podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Istota sporu w rozpoznanej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy organy podatkowe prawidłowo ustaliły wymiar podatku rolnego na rok 2023, w sytuacji kwestionowania przez Skarżącą danych dotyczących powierzchni działki nr [...], przyjętej do wymiaru podatku. W sporze tym rację należy przyznać organom podatkowym, które słusznie oparły się – ustalając wymiar podatku rolnego - na danych z tej ewidencji, ponieważ obowiązek taki wynika z art. 21 ust. 1 p.g.k. Zgodnie z tym przepisem, podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ustalenia organów podatkowych oparte o treść ewidencji gruntów stanowią istotny element określenia podatkowego stanu faktycznego. Stosownie do art. 22 ust. 1 p.g.k., ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzą starostowie. Powyższe koresponduje z treścią art. 7d pkt 1 lit. a p.g.k., z którego wynika, że do zadań starosty należy m.in. prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym prowadzenie dla obszaru powiatu ewidencji gruntów i budynków.
Jednocześnie należy mieć na uwadze, że zmian w ewidencji gruntów dokonuje się tylko na oznaczonych podstawach określonych w p.g.k. i w określonym trybie wynikającym z przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2021 r. poz. 1390), wydanego na podstawie art. 26 ust. 2 p.g.k. Zawarty w art. 21 ust. 1 p.g.k. zwrot "wymiar podatku" należy interpretować jako ustalenie (określenie) zobowiązania podatkowego, z uwzględnieniem elementów przedmiotowych jak i podmiotowych zawartych w ewidencji gruntów i budynków (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 17 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1489/09; z 15 lutego 2017 r., sygn. akt II FSK 4051/14, wszystkie przywoływane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej bazie orzeczeń NSA na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Ewidencja gruntów i budynków ma przy tym walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej (dalej "O.p."), a więc stanowi dowód tego, co zostało w niej stwierdzone.
Sąd zaznacza, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków można podzielić na dwie kategorie. Pierwszą z nich tworzą dane bezwzględnie wiążące organ podatkowy (dopóki ewidencja nie zostanie zmieniona w przewidzianym prawem trybie administracyjnym, dane te nie mogą być przez organ w toku postępowania podatkowego samodzielnie korygowane). Drugą kategorię stanowią natomiast informacje o względnej mocy wiążącej, tj. takie, których zgodność z rzeczywistym stanem prawnym lub faktycznym może być przy wymiarze podatku weryfikowana, przy zastosowaniu dopuszczalnych instrumentów procesowych (art. 180 § 1 w zw. z art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej). Do pierwszej grupy zaliczyć można dane ewidencyjne wskazujące położenie, granice i powierzchnię gruntów oraz rodzaj użytków gruntowych i klasy gleboznawcze, a w odniesieniu do budynków i lokali stanowiących odrębny przedmiot własności, także informacje dotyczące ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i powierzchni użytkowej lokali.
W drugiej grupie znajdą się z kolei dane dotyczące tych elementów przedmiotowych, które zostały wskazane w ustawie podatkowej (jako podlegające opodatkowaniu bądź nie), a jednocześnie przepisy dotyczące prowadzenia ewidencji gruntów i budynków nie przewidują dla tych kategorii oznaczenia stosownym, skonkretyzowanym symbolem, czy też np. informacje dotyczące zlokalizowanych na działce gruntu budynków, które w rzeczywistości nie istnieją (wyrok NSA z 30 marca 2018 r., sygn. akt II FSK 738/16). Ewidencja gruntów nie może również przesądzać o własności nieruchomości (prawie użytkowania wieczystego), co przekłada się na ustalenie podmiotu opodatkowania podatkiem rolnym.
W świetle powyższych uwag należy wskazać, że organ podatkowy przy wymiarze podatku rolnego, związany jest zawartymi w ewidencji gruntów i budynków informacjami o powierzchni i danych tych nie może korygować w toku prowadzonego postępowania podatkowego (np. na podstawie art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej), bez stosownej zmiany zapisów ewidencyjnych w odrębnym trybie (zob. wyrok WSA w Kielcach z 26 października 2023 r., sygn. akt I SA/Ke 369/23, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznanej sprawy Sąd stwierdza, że dla opodatkowania przedmiotowej działki przesądzająca była ewidencja gruntów i budynków. Zasadnie więc organ przyjął do opodatkowania wynikającą z niej powierzchnię działki nr [...].
Zgodnie z art. 1 u.p.r., opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. W tym stanie rzeczy przy ustaleniu Skarżącej podatku rolnego na rok 2023 organy prawidłowo zastosowały art. 4 ust. 1 pkt 2 u.p.r., zgodnie z którym podstawę opodatkowania dla gruntów rolnych stanowi liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. Stawka podatku rolnego w tym przypadku od 1 ha gruntu wynosi równowartość pieniężną 5 q żyta obliczoną według średniej ceny skupu żyta za 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy, jak stanowi art. 6 ust. 1 pkt 2 u.p.r. Średnią cenę skupu żyta ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłaszanego w Monitorze Polskim, o czym mowa w art. 6 ust. 2 u.p.r.
Stosowny Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres 11 kwartałów, będącej podstawą do ustalenia podatku rolnego na rok podatkowy 2023, został ogłoszony w dniu 19 października 2022 r. w Monitorze Polskim pod poz. 995. Średnia cena 1q żyta na rok 2023 ustalona została w wysokości 74,05 zł. Finalnie podatek rolny wyliczony został jako iloczyn powierzchni gruntów – 0,28 ha i równowartości pieniężnej 5 q żyta (370,25 zł), co dało kwotę po zaokrągleniu do pełnych złotych 104 zł.
W świetle powyższego uprawniona jest ocena, iż organ I instancji prawidłowo ustalił przedmiot i podmiot podatku rolnego, a organ odwoławczy zasadnie zaaprobował te ustalenia.
Podnoszone przez Skarżącą argumenty i załączone na etapie odwołania od decyzji Wójta dokumenty, nie mogły skutecznie podważyć legalności działania organów podatkowych zobowiązanych ustalać wysokość podatku rolnego w oparciu o dane ujawnione w ewidencji gruntów i budynków. Aby podważyć treść zapisów ujętych w ewidencji, to Skarżąca powinna zainicjować stosowny tryb ich korekty, powołując się na to, że wpis w ewidencji gruntów odbiega od stanu rzeczywistego. Dopóki dane nie zostaną zmienione w ewidencji, organy podatkowe mają obowiązek wyliczenia podatku na ich podstawie i co do zasady nie są władne w toku postępowania podatkowego do kwestionowania, czy też korygowania zapisów w ewidencji gruntów i budynków (ww. wyrok NSA z 30 marca 2018 r.).
Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) skargę oddalił.