Uzasadnienie
S.G. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 rok.
We wniosku tym skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną J. Łączny dochód małżonków z tytułu emerytury i renty chorobowej wynosi 1.686,79 zł netto. Ich majątek stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 72 m2, nieruchomości rolnej o pow. 3,05 ha, drewnianej stodoły oraz starych budynków gospodarczych.
W uzasadnieniu wniosku skarżący dodatkowo podniósł, że choruje na cukrzycę, w 2009 roku zachorował na nowotwór, był operowany w szpitalu w Ł. i W. Obecnie jest stałym pacjentem [...] Centrum Onkologii we W., tam też przez cały rok dojeżdżał na chemioterapię. Aktualnie co miesiąc dojeżdża do tej palcówki na badania kontrolne. Wydatki związane z wyjazdami powodują, że rodzinie nie wystarcza środków na zakup leków i utrzymanie. Do wniosku skarżący załączył zeznanie podatkowe PIT-37, fakturę za leki.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną J. Majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 72 m2, nieruchomości rolnej o pow. 3,05 ha, drewnianej stodoły oraz starych budynków gospodarczych. Łączny przy tym dochód małżonków wynosi 1.686,79 zł netto. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią wydatki na lekarstwa opiewające na kwotę ok. 74,48 zł miesięcznie oraz wydatki związane z dojazdami na badania kontrolne i podstawowe utrzymanie. W 2010 roku małżonkowie uzyskali dochód jedynie w kwocie 7.879,94 zł, co potwierdza ich trudną sytuację majątkową.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza możliwości płatnicze skarżącego wynikłe z trudnej sytuacji majątkowej i zdrowotnej, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
(MSi)