Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie ze skargi Gminy Ł. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów z [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków mieszkaniowych. W powyższym postanowieniu sąd obciążył ponadto organ administracji obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącej. W motywach rozstrzygnięcia sąd wskazał, że pismem z 9 października 2015 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę oraz wniósł o umorzenie postępowania. Sąd uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, umorzył postępowanie sądowe.
Zażaleniem z 5 listopada 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej zakwestionował postanowienie WSA z 21 października 2015 r. w części dotyczącej rozliczenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodziła żadna z przesłanek obciążenia organu obowiązkiem zwrotu kosztów postepowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie skarżąca cofnęła skargę 9 października 2015 r., czyli jeszcze przed rozprawą, która odbyła się 21 października 2015 r. Zachodziła zatem podstawa do zwrotu na jej rzecz uiszczonego wpisu od skargi. Jednocześnie rację ma Dyrektor Izby Skarbowej, że analiza art. 200–201 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że w sytuacji cofnięcia skargi nie ma podstaw prawnych do obciążania organu podatkowego kosztami postępowania sądowego.
W myśl art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Z uwagi na treść cytowanych wyżej regulacji rozpatrywane zażalenie Dyrektora Izby Skarbowej uznać należy za oczywiście uzasadnione.
W tym stanie sprawy sąd, w trybie autokontroli, na podstawie powołanego wyżej art. 195 § 2 w zw. z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. rozstrzygnął jak w sentencji.
Ake.