Uzasadnienie
I SA/Łd 1070/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 2 grudnia 2015 r. odrzucił skargę w sprawie ze skargi J. B., B. F. i P. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zobowiązania podatkowego Sp. z o.o. A. w podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień i październik 2008 r.
W dniu 29 lutego 2016 r. (uzupełnionego pismem z 14 marca 2016 r.) pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z odpisem skargi kasacyjnej. Pisma te nie zawierały oświadczenia o doręczeniu pisma drugiej stronie, ani dowodu ich nadania przesyłką poleconą.
Zarządzeniami z 22 i 31 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zwrócił powyższe pisma procesowe pełnomocnikowi strony skarżącej na podstawie art. 66 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Pismem z 7 kwietnia 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył pismo zawierające stanowisko w zakresie wadliwego zwrotu pism wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W piśmie zawarto oświadczenie o doręczeniu odpisu pisma stronie przeciwnej.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podniesiono, że – w ocenie strony - Sąd błędnie dokonał zwrotu pism dotyczących wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 20 kwietnia 2016 r. oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając wniosek o przywrócenie terminu uznał, że pełnomocnik strony skarżącej nie wykazał, że uchybił terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej bez swojej winy. Argumentacja wniosku o przywrócenie terminu opierająca się na subiektywnym przekonaniu strony, iż wniosek o przywrócenie terminu nie podlega rygorom wynikającym z art. 66 § 1 P.p.s.a w żaden sposób nie uprawdopodabnia braku winy w niedochowaniu terminowi.
Na powyższe postanowienie strona złożyła zażalenie.
Postanowieniem z 6 lipca 2016 r. (sygn.. akt I FZ 159/16) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje.
Stosownie do art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.).
W świetle przywołanych przepisów uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki, a mianowicie strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.
Wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożony został w terminie i dokonano przy tym uchybionej czynności (tj. dołączono do wniosku wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej). Tym samym spełnione zostały kryteria formalne warunkujące merytoryczne rozpoznanie wniosku.
Natomiast zgodnie z art. 66 § 1 P.p.s.a. w toku sprawy adwokaci, radcy prawni, doradcy podatkowi i rzecznicy patentowi doręczają sobie nawzajem pisma bezpośrednio za potwierdzeniem odbioru i oznaczeniem daty lub przesyłką poleconą. W treści pisma procesowego wniesionego do sądu zamieszcza się oświadczenie o doręczeniu odpisu pisma drugiej stronie albo o jego nadaniu przesyłką poleconą. Pisma niezawierające powyższego oświadczenia podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia tego braku. Natomiast stosownie do treści § 3 tego przepisu obowiązek doręczenia pisma przez profesjonalnego pełnomocnika nie dotyczy wniesienia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, sprzeciwu, skargi o wznowienie postępowania i skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd przedstawiony przez NSA w postanowieniu z 6 lipca 2016 r., zgodnie z którym choć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie został wprost wskazany w zawartym w art. 66 § 3 P.p.s.a. katalogu pism, co do których wyłączono obowiązek doręczania bezpośredniego, niemniej jednak nie oznacza to, że pismo to stanowi jeden z rodzajów pism, których w ogóle dotyczy zasada doręczeń bezpośrednich. Nie ma podstaw do uznania, że wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym stanowi jedno z pism składanych "w toku sprawy", które objęte jest obowiązkiem składania oświadczeń przewidzianym w art. 66 § 1 P.p.s.a. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia jednego z pism procesowych przewidzianych w art. 66 § 3 P.p.s.a. nie podlega regulacji art. 66 § 1 tej ustawy.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał wniosek strony o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej za zasadny i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. AKE.