Uzasadnienie
M. P. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym. W skardze skarżący zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
W nadesłanym następnie, na wezwanie Przewodniczącego Wydziału, urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) skarżący oświadczył, że jest osobą samotną. Zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu o pow.
28 m2, za które czynsz po części płaci Urząd Miasta Ł. Jest zarejestrowany w urzędzie pracy, bez prawa do zasiłku. Posiada pracę dorywczą w Agencji Pracy. Jego aktualny dochód wynosi około 900 zł miesięcznie. Skarżący podkreślił przy tym, że część jego zarobków potrąca urząd skarbowy, a z pozostałej części spłaca swoje zadłużenie bankowe. Ponadto skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje:
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (rubryka nr 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego.
Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, wynika, że skarżący jest osobą samotną. Zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu o pow. 28 m2. Jest zarejestrowany w urzędzie pracy, bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się z pracy dorywczej. Jego aktualny dochód wynosi ok. 900 zł miesięcznie. Z kwoty tej część podlega potrąceniu tytułem spłaty ciążących na skarżącym zobowiązań, z pozostałej zaś części skarżący spłaca zadłużenie bankowe.
Jednocześnie z akt sprawy wynika, że łączna kwota zobowiązań (publicznoprawnych i cywilnych) ciążących na skarżącym wynosi 156.546,49 zł plus odsetki. Z uwagi na brak środków finansowych skarżący nie ponosi kosztów utrzymania mieszkania, tj. jak czynsz za najem i wydatki na energię elektryczną. Jest właścicielem samochodu ciężarowego marki Fiat Doblo (rok produkcji 2007), obciążonego zastawem skarbowym. Ponadto skarżący leczy się w przychodni psychiatrycznej, co generuje wydatki na zakup lekarstw w kwocie około 100 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza wysokość dochodu skarżącego, kwotę ciążących na nim zobowiązań oraz kwotę wpisu od skargi w niniejszej sprawie (500 zł), Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wobec przedstawionej sytuacji majątkowej i wpływu sytuacji zdrowotnej wnioskodawcy na jego zdolności płatnicze należało bowiem uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504).
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
AK.