Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę K. K. na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] roku w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. W dniu do sądu 30 stycznia 2013 roku do sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W złożonym na wezwanie sądu urzędowym formularzu PPF K. K. wskazał, że od 2010 roku jest osobą bezrobotną, a od października 2011 roku nie ma prawa do zasiłku dla bezrobotnych, pozostaje na utrzymaniu syna, z którym prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Miesięczny dochód w gospodarstwie domowym skarżącego z tytułu wynagrodzenia za pracę jego syna zamyka się kwota ok. 2.000 zł. Skarżący nie posiada żadnego majątku wraz z synem mieszka w lokalu kwaterunkowym o powierzchni 32 m2, miesięczne koszty utrzymania oszacował na ok. 1000 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (punkt 4 formularza PPF), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie do treści art. 246 § 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny- art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że J. K. wspólnie z synem prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest dochód z wynagrodzenia za prace jego syna w wysokości 2.000 zł. miesięcznie. Skarżący jest osoba długotrwale bezrobotna bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, nie posiada żadnego majątku. Wraz z synem zamieszkuje w lokalu kwaterunkowym, a miesięczne koszty utrzymania swojego gospodarstwa domowego oszacował na kwotę ok. 1.000 zł Uwzględniając powyższe, oraz treść art. 245 § 2 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i dlatego, w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ponad kwotę uiszczonego już wpisu od skargi i ustanowienie adwokata.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
AK.