Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] roku nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia [...] roku o odmowie A. M. stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku określającej podatnikowi wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 rok.
Na powyższą decyzję A. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Na terminie rozprawy w dniu 11 grudnia 2008 roku skarżący złożył wniosek o wyłączenie sędziów, a Sąd postanowił odroczyć rozprawę.
Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2008 roku, w sprawie o sygn. akt I SO/Łd 4/08 Sąd oddalił wniosek A. M. o wyłączenie sędziów.
Postanowienie to zostało zaskarżone przez A. M. zażaleniem. W dniu 29 grudnia 2008 roku A. M. wniósł o sprostowanie protokołu rozprawy. Przewodniczący w dniu 6 stycznia 2009 roku zarządził, że posiedzenie w przedmiocie wniosku zostanie wyznaczone po prawomocnym rozstrzygnięciu wniosku o wyłączenie sędziów.
W dniu 14 stycznia 2009 roku skarżący zażądał doręczenia powyższego zarządzenia. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 stycznia 2009 roku wnioskowane zarządzenie zostało skarżącemu doręczone.
W dniu 28 stycznia 2009 roku A. M. wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego w przedmiocie wyznaczenia terminu posiedzenia niejawnego podnosząc, że w dniu 11 grudnia 2008 roku nie rozpoznawano skargi, a posiedzenie zakończono po przedstawieniu kwestii formalnych. Strona wskazała, że oczekuje rozpoznania w pierwszej kolejności wniosku o sprostowanie protokołu rozprawy, ponieważ jego treść przedstawia merytoryczne argumenty podnoszone podczas rozprawy, a nieujawnione w protokole. Dopiero wiarygodny i kompletny protokół z rozprawy może być podstawą do prawidłowego przeprowadzenia postępowania w sprawie o wyłączenie sędziów.
Postanowieniem z dnia 17 lutego 2009 roku w sprawie o sygn. akt II FZ 51/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego w przedmiocie wyłączenia sędziów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalne.
Zgodnie z dyspozycją art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p. p. s. a. w postępowaniu przed sądem administracyjnym zażalenie przysługuje wyłącznie wówczas, gdy przepis tak stanowi. Przypadki zaskarżalności postanowień Sądu i zarządzeń Przewodniczącego zostały enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 p. p. s. a. oraz w szczegółowych przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Nie jest więc dopuszczalne zażalenie w kwestiach, które w przepisach tych nie zostały wymienione. Jeżeli strona pomimo braku stosownej podstawy prawnej, zażalenie jednak wniesie, będzie ono podlegało odrzuceniu, w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p. p. s. a.
Podnieść przy tym jednak należy, że brak odrębnej możliwości zaskarżenia zarządzenia nie oznacza zamknięcia możliwości uruchomienia kontroli instancyjnej w tym przedmiocie w ogóle. Zasadność tego rodzaju zarządzenia może być kwestionowana w postępowaniu ze skargi kasacyjnej.
Wniesione przez A. M. zażalenie jest niedopuszczalne. Przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują bowiem możliwości zaskarżenia zarządzenia w przedmiocie wyznaczenia terminu posiedzenia niejawnego.
Wobec tego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił zażalenie.
M.Ko.