Uzasadnienie
K. S. złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 rok.
We wniosku tym skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu. Osiąga dochód z tytułu renty i prac dorywczych w łącznej kwocie rzędu 1.138-1338 zł. Komornik potrąca mu z renty kwotę 600 zł tytułem alimentów na rzecz dzieci. Skarżący wskazał przy tym, że czynsz wraz z opłatami za media wynosi 500 zł, zalega z płatnościami z tego tytułu już kilka miesięcy. Jednocześnie skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że likwidacja prowadzonej przez niego firmy doprowadziła go do choroby psychicznej. Ma stwierdzoną niezdolność do pracy w drodze orzeczenia lekarza orzecznika ZUS. Choroby nie pozwalają mu podjąć stałej pracy. Utrzymuje się zatem z renty i prac dorywczych. Cały jego majątek został zajęty przez komornika. Zalega z płatnością alimentów i innych opłat. Ponadto jest zadłużony w ZUS oraz z tytułu podatków i zobowiązań cywilnych.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Cały jego majątek został zajęty przez komornika. Aktualnie skarżący zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu. Wydatki z tytułu czynszu i opłat za media wynoszą 500 zł. Skarżący ma stwierdzoną niezdolność do pracy do dnia 30 listopada 2017 r. (orzeczenie lekarza orzecznika ZUS). Stan zdrowia nie pozwala mu na podjęcie stałej pracy. Utrzymuje się zatem z renty i prac dorywczych, łącznie osiągając z tych źródeł dochód w wysokości 1.138-1338 zł. Skarżący posiada przy tym zadłużenie w ZUS, a także z tytułu płatności podatków i zobowiązań cywilnych, w tym opłat związanych z wynajętym mieszkaniem. Ponadto komornik potrąca mu z renty kwotę 600 zł tytułem alimentów na rzecz dzieci.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków wnioskodawcy, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał nu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie w jest stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504).
Jednocześnie odnosząc się do prośby skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie doradcy podatkowego K. D., zawartej we wniosku z dnia 19 października 2015 roku (k-6 akt sądowych), referendarz sądowy uznał za niezbędne wyjaśnić skarżącemu, że zgodnie z wprowadzonym ustawą z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a obowiązującym od dnia 10 kwietnia 2010 r. art. 244 § 3 p.p.s.a., jeżeli strona we wniosku wskazała adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, właściwa okręgowa rada adwokacka, rada okręgowej izby radców prawnych, Krajowa Rada Doradców Podatkowych lub Krajowa Rada Rzeczników Patentowych, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym, wyznaczy adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wskazanego przez stronę. W świetle powyższego ocena możliwości wyznaczenia w przedmiotowej sprawie pełnomocnikiem z urzędu doradcy podatkowego K. D. należeć będzie zatem do Krajowej Rady Doradców Podatkowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Ake.