Uzasadnienie
W dniu 5 października 2012 roku M. J. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] odmawiającą skarżącej umorzenia zaległości podatkowych w podatku od środków transportowych za lata 2006, 2007, 2009, i 2010. W skardze zawarty został wniosek o zwolnienie podatniczki od kosztów sądowych.
W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach M. J. wskazała, że wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu jest jego emerytura, w wysokości 1.227 zł netto miesięcznie. Skarżąca nie posiada żadnego źródła dochodu, na skutek utrzymania przez sąd decyzji ZUS o odmowie przyznania jej renty. Skarżąca jest właścicielką dom o powierzchni 200 m2 stanowiącego jej majątek odrębny, który został zajęty przez komornika (po opisie i oszacowaniu pod licytację za długi z działalności gospodarczej), nie posiada innego majątku ani oszczędności. Opłaty z tytułu używania domu wynoszą około 884 zł (energia elektryczna, gaz, śmieci, woda), nie są ponoszone regularnie, ale tak by nie zostały wyłączone media. 173 zł miesięcznie stanowią wydatki na leki męża skarżącej. W utrzymaniu skarżącej pomaga siostra kupując wyżywienie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy M. J. wskazała, że wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu jest jego emerytura, w wysokości 1.227 zł netto miesięcznie. Skarżąca nie posiada żadnego dochodu, jest właścicielką domu o powierzchni 200 m2 stanowiącego jej majątek odrębny, który został zajęty przez komornika, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Opłaty z tytułu używania domu wynoszą około 884 zł (energia elektryczna, gaz, śmieci, woda), nie są ponoszone regularnie, ale tak by nie zostały wyłączone media. 173 zł miesięcznie stanowią wydatki na leki męża skarżącej. W utrzymaniu skarżącej pomaga siostra kupując wyżywienie. Uwzględniając powyższe, fakt, iż przed tutejszym sądem zawisła jeszcze jedna sprawa ze skargi męża wnioskodawczyni, a łączna wysokości wpisów od obu skarg wynosi 1.000 zł oraz treść art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
mk