Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 listopada 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Ł. uwzględniając wniosek M. J. przyznał jej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 13 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez M. J. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] odmawiającą skarżącej umorzenia zaległości podatkowych w podatku od środków transportowych za lata 2006, 2007, 2009, i 2010.
W dniu 10 kwietnia 2013 roku do sądu wpłynęło zażalenie skarżącej na powyższe postanowienie z wnioskiem o zwolnienie od wpisu od zażalenia.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) –dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z przepisem art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 19 listopada 2012 roku skarżącej przyznane zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Powyższe prawo pomocy nie zostało cofnięte. W dniu 10 kwietnia 2013 roku skarżąca wystąpiła ponownie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych – wpisu od zażalenia. Stosownie do art. 259 § 3 p.p.s.a., postanowienie od którego nie wniesiono sprzeciwu ma skutki prawomocnego orzeczenia sądu. Z uwagi na powyższe, żądanie skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych zawarte we obecnie rozpoznawanym wniosku, wobec prawomocnego przyznania jej prawa pomocy w tym zakresie należało uznać za bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
mk