Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., zaskarżonym postanowieniem z [...] roku, utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. M. z [...] r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej T. W. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r.
Na powyższe rozstrzygnięcie skargę wnieśli J. W. i T. W..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Jak stanowi natomiast art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W ocenie sądu skargę J. W. należało odrzucić, bowiem nie posiada on interesu prawnego do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, rozumianego jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem.
Zaskarżonym postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. M. z [...] r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej T. W. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym zaskarżone postanowienie nie oddziałuje w żaden sposób na sferę uprawnień czy obowiązków J. W..
Skarga wnoszona na decyzję (postanowienie), która ma zostać poddana kontroli sądowoadministracyjnej, musi dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. W tej płaszczyźnie więc interes prawny, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. ma charakter materialnoprawny. Jest oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca, w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu, możliwość wydania określonego aktu lub też podjęcia określonej czynności (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 213-214, teza 7).
W konsekwencji sąd, uznając, że wniesienie skargi przez J. W. jest w niniejszej sprawie niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu.
AKE.