Uzasadnienie
I SA/Łd 1398/12
L. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do kwietnia 2004 roku.
Z akt sprawy wynika, że w sprawie doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia, gdyż na zobowiązania z tytuł podatku od towarów i usług od stycznia do kwietnia 2004 r., figurujące w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. W. z dnia [...] r., dotyczącej L. R., wystawiono tytuły wykonawcze o nr [...] z 1/2004, [...] za 2/2004, [...] za 3/2004, [...] za 4/2004. na zaległości figurujące we wskazanych tytułach wykonawczych w dniu 30 grudnia 2009 r. dokonano zajęcia konta bankowego. Zawiadomienie o ww. zajęciu doręczono dłużnikowi zajętej wierzytelności, tj. A O/P. w dniu 30 grudnia 2009 r., a zobowiązany odebrał je w dniu 4 stycznia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, że w świetle art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej: "p.p.s.a.", Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do kwietnia 2004 roku. Odnosząc do powyższej decyzji przepisy regulujące przedawnienie zobowiązania podatkowego wskazać należy, że zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Stosownie zaś do art. 70 § 4 tej ustawy bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny.
W niniejszej sprawie przedawnienie zobowiązania podatkowego objętego zaskarżoną decyzją, w świetle powołanego art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej nastąpić powinno z dniem 31 grudnia 2009 roku. Niemniej jednak z akt sprawy wynika, że zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego zostało skarżącemu doręczone dopiero w dniu 4 stycznia 2010 roku. W tej sytuacji w ocenie Sądu wątpliwość budzi fakt, czy w niniejszej sprawie doszło do skutecznego przerwania biegu terminu przedawnienia, a tym samym, czy organ podatkowy mógł wydać decyzję w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do kwietnia 2004 roku.
Wobec powyższych wątpliwości, uwzględniając przy tym treść postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2012 roku w sprawie o sygn. akt I FSK 2011/11, Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. W powołanym postanowieniu NSA na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a., przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości dotyczące kwestii: "Czy do przerwania biegu przedawnienia na podstawie art. 70 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) zawiadomienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego musi nastąpić przed upływem terminu przedawnienia?"
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę odpowiedź Naczelnego Sądu Administracyjnego na przedstawione powyżej pytanie z uwagi na wskazane wyżej okoliczności dotyczące kwestii zawiadomienia skarżącego o zastosowaniu środka egzekucyjnego ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł., na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
md