Uzasadnienie
A. Ż. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r. nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za czerwiec 2005 roku w wysokości 32.278 zł.
W uzasadnieniu skargi podatnik zarzucił decyzji organu odwoławczego naruszenie m.in. art. 88 ust. 3a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej "ustawa VAT") w zw. z art. 17 ust. 2 VI Dyrektywy Rady poprzez: a) bezpodstawne pozbawienie skarżącego prawa do odliczenia podatku naliczonego, mimo że ustalony stan faktyczny i zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do zastosowania wynikających z powołanego rozporządzenia ograniczeń, b) uznanie, że podatnik traci prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z faktycznie przeprowadzoną transakcją w sytuacji gdy faktura tę dostawę dokumentująca zawiera błędne oznaczenie dostawcy, w sytuacji gdy błąd ten jest wynikiem bezprawnych działań osób trzecich, o których podatnik nie wiedział mimo dochowania należytej staranności przy wyborze dostawcy - nie mógł się dowiedzieć.
Skarżący zawarł też wniosek o zadanie pytania prejudycjalnego, czy art. 17 ust. 1 i ust. 2 VI Dyrektywy oraz art. 5 ust. 4 Traktatu o UE należy rozumieć jako uprawniający Państwo Członkowskie do odmówienia nabywcy – podatnikowi VAT dokonującemu nabycia towaru w dobrej wierze i z dochowaniem należytej staranności – odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez inny podmiot niż faktyczny dostawca towarów, w sytuacji gdy sam fakt dokonywania dostawy i jej warunków nigdy nie był kwestionowany, a podatnik o tych okolicznościach nie wiedział i przy dochowaniu należytej staranności dowiedzieć się nie mógł, a nadto czy wskazane przepisy należy rozumieć w ten sposób, że nierzetelność faktury VAT polegająca na wskazaniu w miejsce rzeczywistego dostawcy (firmowany), podmiotu trzeciego, który faktycznie dostawcą nie był (firmujący) każdorazowo skutkuje utratą przez nabywcę – podatnika VAT – prawa do odliczenia podatku naliczonego z takiej faktury wynikającego bez względu na okoliczności podmiotowe transakcji, takie jak brak wiedzy podatnika na temat niezgodności danych na fakturze z rzeczywistością oraz dochowanie należytej staranności przy weryfikacji kontrahenta przed nawiązaniem z nim współpracy gospodarczej, mimo że w pozostałym zakresie faktura ta zawiera dane zgodne z rzeczywistością.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Analiza powołanego przepisu prowadzi do wniosku, iż zawieszenie postępowania w tym przypadku jest fakultatywne, a o zawieszeniu postępowania decydują względy celowościowe, przy czym ocena tej celowości należy do sądu (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romanowska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 400 i n. oraz J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 189 - 190).
Stosownie do przepisu art. 131ppsa postanowienie w przedmiocie zawieszenia, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, celowe jest zawieszenie postępowania, w tej sprawie organy podatkowe zakwestionowały bowiem prawidłowość rozliczenia podatku VAT za czerwiec 2005 roku, ponieważ stwierdziły, że podatnik odliczył podatek naliczony wynikający z faktur, które nie odzwierciedlają rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych. Jako podstawę prawną rozstrzygnięć wskazały m.in. art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy VAT. Stosownie do wymienionego przepisu nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności. Na gruncie tego przepisu w okolicznościach faktycznych sprawy sporne między stronami jest najogólniej to ujmując zagadnienie prawne, czy podatnik posiada uprawnienie do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury wystawionej przez podmiot, który firmował cudzą działalność, a podatnik faktycznie wszedł w posiadanie towaru i uiścił za niego cenę.
Na tle analogicznego stanu faktycznego w sprawie o sygn. akt I SA/Łd [...]. WSA w Łodzi w dniu 12 grudnia 2012r. wystąpił z pytaniem prejudycjalnym do TE UE, czy art. 4 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady z 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U.UE.L.1977.145.1) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uznaniu za dostawę towarów sprzedaży dokonanej przez podmiot, który za zgodą innej osoby, w celu zatajenia własnej działalności gospodarczej, posłużył się firmą tej osoby, oraz czy art. 17 tej Dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on odliczeniu z faktury wystawionej przez osobę, która jedynie firmowała sprzedaż towaru dokonaną przez inny podmiot, bez wykazania, że nabywca wiedział lub na podstawie obiektywnych okoliczności mógł przewidzieć, że transakcja, w której uczestniczy, wiąże się z przestępstwem lub innymi nieprawidłowościami, jakich dopuścił się wystawca faktury lub podmiot z nim współpracujący. Rozstrzygnięcie przez TEUE objętego tym pytaniem zagadnienia ma zatem w świetle zakreślonego wyżej stanu faktycznego i prawnego tej sprawy istotne znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne.
AK.