Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z 12 lutego 2014 roku W.G. przyznane zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] roku w przedmiocie: ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2013.
Wyrokiem z 15 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W. G..
W dniu 3 lipca 2013 roku do sądu wpłynęła skarga kasacyjna od powyższego rozstrzygnięcia sporządzona przez pełnomocnika z urzędu skarżącego adwokata A. D. z wnioskiem o zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Wyrokiem z 4 listopada 2016 r., Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił powyższą skargę kasacyjną. Jak wynika z protokołu w rozprawie przed NSA nie brał udziału adwokat A. D..
W dniu 16 stycznia 2017 roku do sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego z wnioskiem o zasądzenie kosztów pomocy prawnej za postępowanie kasacyjne. Pismo nie zawierało oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 718) – dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461), uwzględniając treść § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). oraz § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu(Dz. U. z 2016r., poz.1714).
Stosownie do art. 250 § 1 oraz 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy przyznaje się za wykonane zastępstwo prawne, co oznacza, że następuje to po zakończeniu postępowania w danej instancji na wniosek pełnomocnika zawierający oświadczenie, o którym mowa § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
W myśl § 20 ust. 2 ww. rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Złożenie wskazanego oświadczenia stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia. Brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 20 2 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18.06.2008 r., I OZ 390/08).
W rozpoznawanej sprawie wniosek pełnomocnika skarżącej nie zawierał stosownego oświadczenia, i dlatego na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. i § 20 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu podlega on oddaleniu.
Ake.