Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2009 r. sąd odrzucił skargę W.M., jako wniesioną po upływie trzydziestodniowego ustawowego terminu. W dniu 11 stycznia 2010 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, podnosząc, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami; powoływanej dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zmianami) stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w niniejszej sprawie wynosi 2.400,- zł. Zgodnie z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa wynagrodzenie adwokata o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług.
W tym stanie sprawy sąd, uznając wniosek pełnomocnika strony ustanowionego z urzędu za w pełni uzasadniony, na podstawie art. 224 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
P.Pij.