Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w sprawie określenia W.M. wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2004. Decyzję organu odwoławczego doręczono stronie w dniu 21 lipca 2008 r.
W dniu 1 grudnia 2008 r. podatnik wniósł skargę na ww. decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Postanowieniem z dnia 16 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Zażalenie na to orzeczenie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie NSA z dnia 10 listopada 2009 r. w sprawie II FZ 425/09).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, powoływanej dalej jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).
W stanie faktycznym sprawy nie ma wątpliwości co do tego, że skarga została wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu, o którym mowa w cytowanym art. 53 § 1 p.p.s.a. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została doręczona podatnikowi w dniu 21 lipca 2009 r., natomiast skarga została wniesiona ponad cztery miesiące później (1 grudnia 2009 r.). Faktu uchybienia terminu do złożenia skargi sam podatnik zresztą nie kwestionuje.
Ponadto nie zachodzą w niniejszej sprawie podstawy do przywrócenia uchybionego terminu w trybie art. 86 § 1 p.p.s.a. Prawomocnym postanowieniem z dnia 16 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przesądził bowiem, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i odmówił przywrócenia tego terminu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu podlega odrzuceniu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Ponieważ w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi nie został zachowany sąd, na podstawie wskazanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.
P.Pij.