Uzasadnienie
C. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005 roku.
W skardze tej skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wnosząc o uchylenie powyższej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 oraz art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednakże wniosek ten nie zawierał żadnego uzasadnienia z powołaniem przesłanek warunkujących jego uwzględnienie.
Postanowieniem z dnia [...] roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., po rozpoznaniu zawartego w skardze wniosku podatnika o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, działając na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił wstrzymania wykonania tej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jednakże po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić przy tym należy, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2005, s. 168).
W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został zawarty w skardze wniesionej na wskazaną wcześniej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005 roku.
Niemniej jednak skarżący nie przedstawił żadnych argumentów wskazujących, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wynikłych z wykonania tejże decyzji.
W tej sytuacji należało zatem uznać, że skarżący nie wykazał, iż w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki niezbędne do uwzględnienia jego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd, dokonując analizy akt sprawy, nie dopatrzył się również występowania przesłanek ustawowych warunkujących uwzględnienie wniosku skarżącego. W ocenie Sądu nie ulega bowiem wątpliwości, że jeżeli nawet zobowiązanie podatkowe określone zaskarżoną decyzją zostanie wyegzekwowane przymusowo, a następnie okaże się, że w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi zajdą przesłanki do jego zwrotu, organ podatkowy zobligowany będzie wyegzekwowaną należność zwrócić podatnikowi. Określone w decyzji zobowiązanie należy bowiem do kategorii zobowiązań publicznoprawnych, co tym samym powoduje, że nie zachodzi niebezpieczeństwo definitywnej utraty wyegzekwowanej kwoty lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wynikłych z tego faktu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, orzekł jak w sentencji.
P.Z-C.