Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B.Ś. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy. Wobec treści wyroku skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia, a następnie wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzyskuje dochód roczny z tytułu emerytury w wysokości 13.173,84 zł. Jej jedyny majątek stanowi mieszkanie o pow. 48 m2. W uzasadnieniu wniosku stwierdziła, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia radcy prawnego. Z emerytury co miesiąc potrąceniu podlega kwota 300 zł z tytułu nieopłaconych składek ZUS.
Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 262 tej ustawy wynika, że stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Przede wszystkim należy jednak zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący z mocy art. 239 pkt 1 lit. e) p.p.s.a. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego wynika zaś, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury w wysokości ok. 1.116 zł, z której potrąceniu podlega kwota 300 zł miesięcznie. Jedyny przy tym majątek skarżącej stanowi mieszkanie o pow. 48 m2.
Ponadto z akt sprawy wynika, że skarżąca posiada zadłużenie z tytułu kredytu zaciągniętego na zakup mebli, a także wobec A, spółdzielni mieszkaniowej, operatora telefonii komórkowej i osób fizycznych.
Jednocześnie skarżąca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie radcy prawnego. W ocenie Referendarza sądowego sytuacja majątkowa skarżącej powoduje, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 i art. 245 § 3 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
(MSi)