Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę B.Ś. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy.
Skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku oraz o przyznanie prawa pomocy poprzez przyznanie radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia [...] r. wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy został uwzględniony.
Pismem z dnia [...] r. radca prawny D. B. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, do którego załączył skargę kasacyjną. Pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego skarżącej na zasadzie prawa pomocy, oświadczając, że koszty te nie zostały poniesione w całości ani w części.
Postanowieniem z dnia [...] r. Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a następnie postanowieniem z dnia [...] r. sąd postanowił o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kwestię wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego na zasadzie prawa pomocy reguluje art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz § 15 i 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Stosownie do wymienionych przepisów koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia natomiast stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W tym stanie należało, stosownie do powołanych przepisów, przyznać adwokatowi wynagrodzenie w wysokości 120 zł wraz z należnym od tej kwoty podatkiem VAT.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przywołanych powyżej przepisów, Sąd orzekł jak w postanowieniu.
P.Z-C.