Uzasadnienie
Postanowieniem z 14 marca 2016 r., starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w sprawie ze skargi P. M.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku orzekającą o jego odpowiedzialności jako Prezesa Zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 i 2010 roku oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2010 i 2011 roku wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego, przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i oddalił wniosek o ustanowienie radcy prawnego. W sentencji tego postanowienia jako wnioskodawca oraz skarżący błędnie oznaczony został P. M. M..
Referendarz sądowy zważył, co następuje
W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z zm.) – dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie zaś z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Powołany powyżej art. 156 § 1 p.p.s.a. dopuszcza możliwość poprawienia jedynie tych ujawnionych w orzeczeniu usterek, które nie prowadzą do zmiany treści rozstrzygnięcia. Sprostowaniu podlegają jedynie takie niedokładności, które mają charakter oczywisty, innymi słowy niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Stwierdzenie tego rodzaju wadliwości może wynikać między innymi z porównania ich z innymi niezaprzeczalnymi okolicznościami (tak B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Małgorzata, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze, 2006, wyd. II).
W sentencji wydanego w niniejszej sprawie postanowienia z 14 marca 2016 roku sygn. akt I SA/Łd 23/16 przyznającego skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i oddalającego jego wniosek o ustanowienie radcy prawnego z urzędu, wskazano, że stroną skarżącą i jednocześnie wnioskodawcą w postępowaniu w przedmiocie prawa pomocy jest P.M. M., pod czas gdy z akta sprawy niniejszej wynika jednoznacznie że skarżącym i wnioskodawcą jest pan P. M. M..
Wobec powyższego w oparciu o przepis art. 258 § 1 i art. 156 § 1 w związku z art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi niedokładność tę należało sprostować, o czym orzeczono w sentencji. AKE.