Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę W. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 1994r.
Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2005r. WSA w Łodzi odrzucił zażalenie strony skarżącej na powyższe postanowienie uznając, że od tego postanowienia, w myśl art. 173 ppsa przysługuje skarga kasacyjna a nie zażalenie.
Na to postanowienie zostało wniesione zażalenie, które postanowieniem z dnia 20 września 2005r. zostało odrzucone, gdyż jego autor, pełnomocnik skarżącego nie uiścił wpisu stałego w kwocie 100 zł, co zgodnie z art. 221 ppsa obligowało sąd do odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia.
Zażalenie wniesione przez pełnomocnika skarżącego zostało odrzucone postanowieniem z dnia 29 listopada 2005r. jako nieopłacone. Sąd uznał, że w sprawie nie ma zastosowania art. 227 ppsa, gdyż przedmiotem zaskarżonego postanowienia nie były koszty postępowania.
Na skutek wniesionego zażalenia postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2008r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie z dnia 29 listopada 2005r. Sąd odwoławczy stwierdził, że w sprawie ma zastosowanie art. 220 § 4 ppsa, co oznacza, że nie występował obowiązek opłacenia przedmiotowego zażalenia.
Mając na uwadze powyższe okoliczności przyjąć należy, że w trybie określonym w art. 195 § 2 ppsa uchyleniu podlega postanowienie WSA z dnia 20 września 2005r., gdyż zażalenie na to postanowienie również podlega regulacji określonej w art. 220 § 4 ppsa.
Jest to bowiem zażalenie na postanowienie o odrzuceniu środka prawnego wymienionego w art. 220 § 3 ppsa.
Z tych przyczyn na podstawie art. 195 § 2 ppsa należało uchylić własne postanowienie z dnia 20 września 2005r.
W tej sytuacji w sprawie do rozpoznania pozostaje zażalenie na postanowienie z dnia 22 czerwca 2005r. o odrzuceniu zażalenia jako niedopuszczalnego.
M.Ko.