Uzasadnienie
I SA/Łd 246/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu skargi K.F. – N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za okresy styczeń - grudzień 2008 roku wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2107 r. (sygn. akt I SA/Łd 246/15) uchylił zaskarżoną decyzję, a w punkcie drugim zasądził na rzecz skarżącej koszty postępowania.
Od powyższego rozstrzygnięcia pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając przedmiotowy wyrok w części tj. co do rozstrzygnięcia zawartego w punkcie pierwszym orzeczenia.
W piśmie z dnia 16 października 2017 roku pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o stwierdzenie prawomocności powyższego wyroku w części odnoszącej się do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania (pkt 2 wyroku).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 169 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony oraz w przypadku, o którym mowa w art. 286 § 1, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym, a dopóki akta sprawy znajdują się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym - ten Sąd.
Strona skarżąca wniósła o stwierdzenie prawomocności wyroku, co do punktu drugiego zawierającego rozstrzygnięcie o kosztach postępowania uzasadniając swój wniosek tym, że zaskarżenie przez niego wyroku jedynie w części skutkuje jego uprawomocnieniem się w pozostałym zakresie, zgodnie z dyspozycją art. 168 § 3 p.p.s.a.
Jakkolwiek przytoczoną przez podatnika argumentację co do zasady uznać należy za prawidłową, to jednak w niniejszej sprawie kwestia prawomocności orzeczenia będzie się kształtować odmiennie z uwagi na to, jakiego rozstrzygnięcia zawartego w wyroku dotyczy wniesiona skarga kasacyjna. Zważyć bowiem należy, że rozstrzygniecie w przedmiocie kosztów pozostaje w ścisłym związku z rozstrzygnięciem Sądu zawartym w punkcie pierwszym wyroku tj. uchyleniem zaskarżonej decyzji. Związek ten wyraża się w tym, że bez rozstrzygnięcia Sądu o uchyleniu zaskarżonej decyzji, Sąd nie może zasądzić kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej (pomijając sytuację o jakiej mowa w art. 201 § 1 p.p.s.a.).
Wobec tego, kwestionowanie przez podatnika wyroku w części, w jakiej Sąd orzeka o uchyleniu zaskarżanej decyzji, powoduje, iż wyrok nie uzyskuje waloru prawomocności tak w punkcie pierwszym, jak i w punkcie drugim, w którym Sąd zasądził na rzecz skarżącego koszty procesu.
Mając powyższe na względzie, Sąd na mocy art. 169 p.p.s.a. a contrario orzekł jak w sentencji postanowienia.
Ake.