Postanowienie WSA w Łodzi z 25 maja 2016 r., I SA/Łd 262/16

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I

Rozpoznanie

w dniu 25 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] UNP:[...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym, od osób fizycznych za rok 2010 p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skład

Sędzia NSA Teresa Porczyńska

Uzasadnienie

Podatnik reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym, od osób fizycznych za rok 2010, w wysokości 367.561 zł, wnosząc m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270) - powoływanej dalej w skrócie jako: P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.).

Z przywołanego przepisu wynika, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą okoliczności wskazujących, że wykonanie decyzji doprowadzi do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. We wniosku należy wskazać konkretne fakty świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne.

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności, które świadczyłyby o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować szkodę, a tym bardziej szkodę znacznych rozmiarów bądź inne - trudne do odwrócenia skutki.

Po przeanalizowaniu akt sprawy, w szczególności danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dokumentów złożonych do akt w związku z ww. wnioskiem, sąd doszedł do przekonania, że wniosek o przyznanie ochrony tymczasowej nie zasługuje na uwzględnienie. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że podatnik otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1.355 zł (netto), nie posiada żadnego majątku: nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Z pisma strony skarżącej z dnia 11 kwietnia 2016 r. wynika, że nieruchomość, w której wnioskodawca mieszka wraz z rodziną, jest własnością córki skarżącego.

Z powyższego wynika, że jedynym składnikiem majątkowym, z którego organ podatkowy mógłby prowadzić egzekucję, jest wynagrodzenie za pracę. Wykonanie decyzji poprzez zajęcie wynagrodzenia za pracę, w przeciwieństwie do egzekucji z ruchomości bądź nieruchomości, nie prowadzi, co do zasady do powstania szkody, ani nie stwarza niebezpieczeństwa powstania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

AKE.