Uzasadnienie
I. R.M., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych. W skardze został zawarty wniosek o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych. Do skargi załączono dokumenty dotyczące sytuacji majątkowej skarżącej.
W nadesłanym następnie, na wezwanie Przewodniczącego Wydziału, urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) skarżąca oświadczyła, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką R.R.. Obie nie posiadają żadnego majątku i utrzymują się z emerytury, którą otrzymuje R.R., w wysokości 1.142 zł. Jednocześnie skarżąca, uzasadniając wniosek, wskazała, że kwota wydatków związanych z utrzymaniem, zakupem lekarstw i podstawowymi płatnościami wynosi łącznie 755 zł. Do wniosku skarżąca załączyła zaświadczenie o posiadaniu statusu osoby bezrobotnej, faktury VAT, oświadczenie właściciela mieszkania dotyczące kwestii korzystania przez skarżącą z jego mieszkania, dowody uiszczenia opłat mieszkaniowych i wyciągi z rachunku bankowego jej matki.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz załączonych dodatkowych dokumentów źródłowych wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką R. Obie nie posiadają żadnego majątku i zamieszkują w mieszkaniu należącym do E.B. Skarżąca jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Z tego względu jedyne źródło utrzymania rodziny stanowi renta matki skarżącej w kwocie 1.142 zł. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią zaś wydatki związane z utrzymaniem mieszkania, podstawowymi opłatami oraz zakupem lekarstw i opieką lekarską w łącznej w kwocie 655 zł miesięcznie. Względem skarżącej toczy się postępowanie egzekucyjne, zajęty został jedyny posiadany przez nią rachunek. Z analizy wyciągu z rachunku bankowego należącego do jej matki wynika natomiast, że nie posiada ona oszczędności i zasadniczo wpływy na ten rachunek następują z tytułu świadczeń ZUS (emerytury).
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków rodziny, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wykazała bowiem dostatecznie, że nie w jest stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504).
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
(MSi)