Uzasadnienie
I. R. M. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Wskazała, że kłopoty rozpoczęły się wraz z chorobą syna, na którego leczenie zaciągała ogromne pożyczki, których później nie mogła spłacić. Po śmierci syna opiekowała się ciężko chorym ojcem. Obecnie pozostała z ogromnymi długami, których nie ma możliwości spłacić z uwagi na brak zatrudnienia (skarżąca jest zarejestrowana w Urzędzie Pracy jako bezrobotna bez prawa do zasiłku). Skarżąca mieszka razem z matką. Obie utrzymują się z emerytury matki, wynoszącej 1.142 zł brutto. W ocenie wnioskodawczyni, wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie utratą jakichkolwiek środków finansowych potrzebnych do utrzymania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Unormowanie to nie wymaga by wnioskodawca udowodnił, że zachodzą przesłanki, o których wyżej mowa, wystarczające jest samo uprawdopodobnienie ich istnienia.
W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Powołane w nim okoliczności wskazują, że wystąpiły przesłanki dające podstawę do przyznania skarżącej ochrony tymczasowej.
Dokonując oceny podniesionych przez pełnomocnika argumentów Sąd miał na uwadze wysokość ustalonego zaskarżoną decyzją podatku wynoszącą 16.213 zł oraz fakt, że skarżąca nie dysponuje majątkiem umożliwiającym pokrycie zaległości podatkowej w takiej wysokości. Z uwagi zatem na trudną sytuację finansową strony wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować powstaniem szkody większej niż przeciętnie wywoływana wykonaniem decyzji oraz powstaniem skutków takich, gdzie powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznych środków.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymał wykonanie zaskarżonego aktu.
AK.