Postanowienie WSA w Łodzi z 1 kwietnia 2008 r., I SA/Łd 330/08

Sąd

Dnia 1 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I

Rozpoznanie

w dniu 1 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych

Sprawa

w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za października 2005 roku oraz określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za listopad i grudzień 2005 roku p o s t a n a w i a: przyznać K. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Skład

Referendarz sądowy: Małgorzata Kowalska

Uzasadnienie

W dniu 7 marca 2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę K. G. na swoją decyzję z dnia [...]. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] ustalającą skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za październik 2005 roku oraz określającą kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za listopad i grudzień 2005 roku. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

W złożonym na wezwanie sądu na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach K. G. wskazała, iż wspólnie z mężem oraz dorosłym synem prowadzi gospodarstwo domowe, którego dochód z tytułu pracy dorywczej skarżącej oraz umowy o pracę jej syna zamyka się kwotą około 1.400 zł miesięcznie. Mąż skarżącej jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Skarżąca, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Zamieszkuje w mieszkaniu spółdzielczym, którego miesięczne koszty utrzymania zamykają się kwotą około 500 zł (czynsz i energia elektryczna).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej jest zasadny.

Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy K. G. wskazała, iż wspólnie z mężem oraz dorosłym synem prowadzi gospodarstwo domowe, którego dochód z tytułu pracy dorywczej skarżącej oraz umowy o pracę jej syna zamyka się kwotą około 1.400 zł miesięcznie. Skarżąca, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Zamieszkuje w mieszkaniu spółdzielczym, którego miesięczne koszty utrzymania zamykają się kwotą około 500 zł. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i dlatego zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

M.K.