Postanowienie WSA w Łodzi z 7 czerwca 2017 r., I SA/Łd 352/17

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I

Rozpoznanie

w dniu 7 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od lipca do grudnia 2013 r. oraz od stycznia do września 2014 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Skład

Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 20 kwietnia 2017 r. odrzucił skargę P. M. przyjmując, że skarżący, prawidłowo wezwany do opłacenia skargi, nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie.

Po otrzymaniu powyższego postanowienia, skarżący złożył 2 maja 2017 r. pismo, w którym wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W swoim wniosku podniósł, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, nie została mu prawidłowo doręczona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.

Z treści przepisów art. 86 i nast. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wynika, że podstawowym warunkiem umożliwiającym rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jest dokonanie czynności procesowej z jego naruszeniem. Innymi słowy przywrócić można tylko taki termin, który został uchybiony.

W niniejszej sprawie skarżący wywodzi, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi nie zostało mu doręczone w sposób prawidłowy. W swoim wniosku twierdzi, że wprawdzie ktoś mógł wziąć awizo, jednak nikt z domowników nie wiedział o przesyłce. W kolejnym piśmie z 22 maja 2017 r. wyraził przypuszczenie, że ktoś mógł wziąć zawiadomienie o przesyłce i mu nie przekazać, ewentualnie – że awizo porwał wiatr. W ten sposób skarżący dowodzi, że termin do uiszczenia wpisu w ogóle nie zaczął biegu.

Tymczasem – co zostało już wyżej powiedziane – wniosek o przywrócenie terminu jest skuteczny tylko wtedy, gdy strona przyznaje, że uchybiła terminowi, a jedynie zaszły okoliczności usprawiedliwiające to uchybienie. W sytuacji, gdy strona twierdzi, że nie naruszyła terminu, nie ma podstaw do jego przywrócenia.

Powołane przez skarżącego okoliczności (brak doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu) mogą stanowić podstawę zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi z 20 kwietnia 2017 r. Szczegółowe warunki jakim powinien odpowiadać ten środek prawny (m.in. konieczność jego sporządzenia przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego) zawiera pouczenie, które skarżący otrzymał przy doręczeniu ww. postanowienia o odrzuceniu skargi.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Ake.