Uzasadnienie
W dniu 2 czerwca 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo T. O. w sprawie złożonej deklaracji podatkowej na 2020 rok w podatku od nieruchomości. Z przedmiotowego pisma wynika, iż adresowane zostało zarówno do Sądu, Prokuratury Krajowej w Warszawie i Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P..
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, w piśmie z dnia 3 lipca 2020r. skarżący sprecyzował, iż przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. wydane po złożeniu przez stronę ponaglenia z dnia 25 maja 2020 r. Skarżący załączył kopię ponaglenia oraz zaskarżonego postanowienia z dnia [...] r. o nr [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W przepisie art. 3 p.p.s.a. ustawodawca zamieścił katalog aktów, które mogą zostać poddane sądowej kontroli działalności administracji publicznej. Istotnym jest, iż jest to katalog wyczerpujący, co oznacza, iż skarga wykraczająca poza wskazany zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna.
W niniejszej sprawie skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu sprecyzował, iż przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. wydane po złożeniu przez stronę ponaglenia z dnia 25 maja 2020 r. Zaskarżone postanowienie wydane w odpowiedzi na ponaglenie skarżącego jest rozstrzygnięciem podejmowanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad organami niższego stopnia (art. 141 Ordynacji podatkowej). W konsekwencji nie jest to postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, nie jest to również postanowienie kończące postępowanie podatkowe w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.
Ponaglenie jest swoistym środkiem prawnym, ponieważ nie jest skierowane przeciwko konkretnej czynności procesowej lub aktowi administracyjnemu, lecz ma na celu spowodowanie wypełnienia przez organ obowiązku urzędowego polegającego na przeprowadzeniu czynności postępowania i ich zakończeniu wydaniem decyzji albo rozstrzygającej o istocie sprawy, albo kończącej sprawę w danej instancji. Nie dotyczy więc ono samego przedmiotu postępowania podatkowego, ale tylko doprowadzenia do zakończenia zawisłości sprawy przed danym organem podatkowym (wyrok WSA w Krakowie z dnia 26 września 2017 r., sygn.akt I SA/Kr 766/17 - orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).
Reasumując, na skutek wniesienia ponaglenia nie toczy się żadne nowe postępowanie podatkowe, a jedynie postępowanie w trybie nadzoru organu wyższego stopnia nad organem niższego stopnia. Ponadto na postanowienie wydane w opisanym trybie, jak prawidłowo wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. w zaskarżonym akcie, nie przysługuje środek zaskarżenia. Nie mają bowiem do niego zastosowania przepisy dotyczące zażaleń zamieszczone w art. 236-239 Ordynacji podatkowej. Co z kolei oznacza, iż możliwość poddania kontroli sądowoadministracyjnej takiego postanowienia nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a.
Powyższe ustalenia obligują Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i zwrotu wpisu sądowego stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. mko