Uzasadnienie
M. i S. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok.
Z akt sprawy wynika, że w niniejszym postępowaniu doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia, z uwagi na to, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. w dniu [...] r. wystawił na skarżącym tytuł wykonawczy o numerze [...], obejmujący zaległość wynikającą z decyzji organu pierwszej instancji. Zawiadomieniem z dnia 31 grudnia 2009 r. dokonano zajęcia rachunku bankowego należącego do S. S. w A. Bank O/S. oraz w dniu 5 stycznia 2010 r. zawiadomieniem z dnia 31 grudnia 2009 r. dokonano zajęcia świadczeń z ubezpieczenia społecznego wypłacanych z ZUS o czym podatnik został zawiadomiony w dniu 8 stycznia 2010 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Na wstępie wyjaśnić należy, że w świetle art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej: "p.p.s.a.", Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok.
Odnosząc do powyższej decyzji przepisy regulujące przedawnienie zobowiązania podatkowego wskazać należy, że zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Stosownie zaś do art. 70 § 4 tej ustawy bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny.
W niniejszej sprawie przedawnienie zobowiązania podatkowego objętego zaskarżoną decyzją, w świetle powołanego art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej nastąpić powinno z dniem 31 grudnia 2009 roku. Niemniej jednak z akt sprawy wynika, że zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego z dnia 31 grudnia 2009 r. zostało skarżącemu doręczone dopiero w dniu 8 stycznia 2010 roku. W tej sytuacji w ocenie Sądu wątpliwość budzi fakt, czy w niniejszej sprawie doszło do skutecznego przerwania biegu terminu przedawnienia, a tym samym, czy organ podatkowy mógł wydać decyzję w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok.
Wobec powyższych wątpliwości, uwzględniając przy tym treść postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2012 roku w sprawie o sygn. akt I FSK 2011/11, Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. W powołanym postanowieniu NSA na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a., przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości dotyczące kwestii: "Czy do przerwania biegu przedawnienia na podstawie art. 70 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) zawiadomienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego musi nastąpić przed upływem terminu przedawnienia?"
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę odpowiedź Naczelnego Sądu Administracyjnego na przedstawione powyżej pytanie z uwagi na wskazane wyżej okoliczności dotyczące kwestii zawiadomienia skarżącego o zastosowaniu środka egzekucyjnego ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
mak